Είναι ντροπαλά, νυχτόβια και καλυμμένα από λέπια που θυμίζουν πανοπλία, πάρα ταύτα ο παγκολίνος, γνωστός και ως «φολιδωτός μυρμηγκοφάγος», συνιστά σήμερα το πιο παράνομα διακινούμενο θηλαστικό στον κόσμο.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παγκολίνου, οργανώσεις προστασίας της άγριας ζωής κρούουν ξανά τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον ενός ζώου που ζει σε περιοχές της Αφρικής και της Ασίας και βρίσκεται αντιμέτωπο με εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης.
Σύμφωνα με στοιχεία της CITES, της διεθνούς σύμβασης για το εμπόριο απειλούμενων ειδών, περισσότεροι από μισό εκατομμύριο παγκολίνοι κατασχέθηκαν σε επιχειρήσεις κατά της παράνομης διακίνησης την περίοδο 2016 - 2024. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) εκτιμά ότι πάνω από ένα εκατομμύριο θηλαστικά αφαιρέθηκαν από τη φύση την τελευταία δεκαετία – αριθμός που περιλαμβάνει και όσα δεν εντοπίστηκαν ποτέ από τις αρχές.
Ένα παράνομο εμπόριο βασισμένο στα λέπια τους
Παρότι το κρέας τους θεωρείται λιχουδιά σε ορισμένες περιοχές, η βασική κινητήρια δύναμη πίσω από το παράνομο εμπόριο είναι τα λέπια τους. Αποτελούνται από κερατίνη, την ίδια πρωτεΐνη που βρίσκεται στα ανθρώπινα μαλλιά και νύχια, και παραμένουν περιζήτητα σε τμήματα της Ασίας, κυρίως στην Κίνα, λόγω της ατεκμηρίωτης πεποίθησης ότι έχουν θεραπευτικές ιδιότητες στην παραδοσιακή ιατρική.
Υπάρχουν οκτώ είδη παγκολίνων, τέσσερα στην Αφρική και τέσσερα στην Ασία, και όλα κατατάσσονται σε κατηγορίες υψηλού έως εξαιρετικά υψηλού κινδύνου εξαφάνισης.
Αν και συχνά αποκαλούνται «φολιδωτά μυρμηγκοφάγα», δεν συγγενεύουν ούτε με τους μυρμηγκοφάγους ούτε με τα αρμαντίλο. Είναι τα μοναδικά θηλαστικά πλήρως καλυμμένα από επικαλυπτόμενα λέπια με κοφτερές άκρες. Όταν απειλούνται, κουλουριάζονται σε μια σφιχτή μπάλα, σχηματίζοντας φυσική πανοπλία που ακόμη και λιοντάρια δυσκολεύονται να διαπεράσουν. Όμως απέναντι στους ανθρώπους κυνηγούς δεν διαθέτουν καμία άμυνα.
Σε αντίθεση με εμβληματικά είδη όπως οι ελέφαντες, οι ρινόκεροι ή οι τίγρεις, οι παγκολίνοι δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν την ίδια δημόσια προσοχή, παρά τις ιδιαιτερότητές τους, όπως η κολλώδης γλώσσα τους, που μπορεί να φτάνει σχεδόν το μήκος του σώματός τους και με την οποία συλλαμβάνουν μυρμήγκια και τερμίτες.
Παρότι ορισμένες αναφορές δείχνουν κάμψη της παράνομης διακίνησης μετά την πανδημία της COVID-19, οι οργανώσεις προειδοποιούν ότι η λαθροθηρία παραμένει σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα σε περιοχές της Αφρικής.
Η Νιγηρία συγκαταλέγεται στα βασικά «hot spots». Εκεί, ο κτηνίατρος άγριας ζωής Μαρκ Οφούα, εκπρόσωπος της οργάνωσης Wild Africa στη Δυτική Αφρική, έχει αφιερώσει πάνω από μία δεκαετία στη διάσωση παγκολίνων.
Στόχος του είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σε μια χώρα 240 εκατομμυρίων κατοίκων, όπου τρία από τα τέσσερα αφρικανικά είδη παγκολίνου ζουν αλλά παραμένουν σχεδόν άγνωστα. Όπως περιγράφει, κάποτε, μεταφέροντας διασωθέντα θηλαστικά, μια ομάδα νεαρών τον ρώτησε τι είναι αυτά τα ζώα. «Μωρά δράκοι», απάντησε αστειευόμενος. Το περιστατικό όμως τον προβλημάτισε.
«Υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά σε αυτό», λέει. «Αν οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν πώς μοιάζει ένα παγκολίνο, πώς θα το προστατεύσουν;».
Πηγή: Lifo.gr
