Ηπροσπάθεια του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να διασφαλίσει την πλήρη επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ και την επιστροφή της εμπορικής ναυσιπλοΐας στα προ της σύγκρουσης επίπεδα εξακολουθεί να προσκρούει στις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, σύμφωνα με αναλυτές.
Παρά τις αεροπορικές επιδρομές, την ενίσχυση της αμερικανικής ναυτικής παρουσίας και τις διπλωματικές πιέσεις προς την Τεχεράνη, ειδικοί εκτιμούν ότι η εξασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης των πλοίων θα απαιτούσε σημαντικά μεγαλύτερη στρατιωτική δέσμευση από την Ουάσιγκτον.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι στόχος των ΗΠΑ είναι να διατηρηθεί ανοικτό το Στενό του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη ανταλλαγή πληγμάτων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αλλά και οι απειλές της Τεχεράνης για αντίποινα, διατηρούν την αβεβαιότητα στην περιοχή και προκαλούν αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Δύσκολος παίκτης το Ιράν
Σύμφωνα με τον Τζέισον Κάμπελ, ανώτερο συνεργάτη του Middle East Institute και πρώην αξιωματούχο του Πενταγώνου, το Ιράν έχει αφιερώσει δεκαετίες στην ανάπτυξη μιας στρατηγικής ασύμμετρου πολέμου, σχεδιασμένης ακριβώς για να αντιμετωπίζει μια υπέρτερη στρατιωτικά δύναμη.
Όπως επισημαίνει, η χώρα διαθέτει διάσπαρτες εγκαταστάσεις παραγωγής και αποθήκευσης οπλικών συστημάτων, ενώ οι στρατιωτικές της μονάδες έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν με σχετική αυτονομία, γεγονός που δυσχεραίνει την αποτελεσματικότητα των αεροπορικών επιθέσεων.
Ο ίδιος εκτιμά ότι η πλήρης εξουδετέρωση των απειλών κατά της ναυσιπλοΐας, δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί μόνο από αέρος ή με ναυτικές επιχειρήσεις. Αντίθετα, θα απαιτούσε χερσαίες επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, με ανάπτυξη δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών για την εξουδετέρωση πυραυλικών θέσεων, αποθηκών πυρομαχικών και εγκαταστάσεων εκτόξευσης drones, καθώς και για τον έλεγχο εκατοντάδων χιλιομέτρων ακτογραμμής.
Μια τέτοια επιχείρηση, τονίζει, θα είχε σημαντικό οικονομικό κόστος, θα απαιτούσε μήνες προετοιμασίας και θα εξέθετε τις αμερικανικές δυνάμεις σε κινδύνους ανταρτοπολέμου. Εναλλακτική επιλογή αποτελεί η ενίσχυση των συνοδειών εμπορικών πλοίων από αμερικανικά πολεμικά σκάφη, όπως είχε συμβεί κατά τη δεκαετία του 1980, όταν οι ΗΠΑ προστάτευαν δεξαμενόπλοια στον Περσικό Κόλπο.
Ωστόσο, ο αναλυτής Μάικλ Αϊζενσταντ επισημαίνει ότι η σημερινή κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη. Όπως αναφέρει, το Ιράν διαθέτει πλέον εξελιγμένα πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλα μέσα που αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο απωλειών για τις αμερικανικές δυνάμεις, ακόμη και στο πλαίσιο μιας αποστολής συνοδείας.
Παράλληλα, πολλά εμπορικά πλοία εξακολουθούν να αποφεύγουν τις παραδοσιακές διαδρομές στο Στενό του Ορμούζ, φοβούμενα πιθανές επιθέσεις ή ναρκοθέτηση. Ορισμένα επιλέγουν εναλλακτικές πορείες υπό την επιτήρηση αμερικανικών δυνάμεων, χωρίς όμως αυτό να εξαλείφει τους κινδύνους.
Στα ύψη τα ασφάλιστρα και τα κόστη μεταφοράς
Αναλυτές υπογραμμίζουν ότι ακόμη και χωρίς την πραγματοποίηση επιθέσεων, οι απειλές του Ιράν αρκούν για να δημιουργήσουν κλίμα ανασφάλειας στη διεθνή ναυτιλία. Όπως επισημαίνουν, προειδοποιήσεις μέσω ασυρμάτου ή πληροφορίες για πιθανές επιθέσεις είναι αρκετές για να αποτρέψουν πλοιοκτήτες και ναυτιλιακές εταιρείες από τη διέλευση της περιοχής, διατηρώντας υψηλά τα ασφάλιστρα και το κόστος μεταφοράς.
Η παρατεταμένη ένταση στο Στενό του Ορμούζ συνεχίζει να επηρεάζει τις διεθνείς αγορές, με τις τιμές του πετρελαίου να παραμένουν υπό πίεση, ενώ δημιουργεί και πολιτικές προκλήσεις για την αμερικανική κυβέρνηση.
Ειδικοί εκτιμούν ότι όσο δεν επιτυγχάνεται σταθεροποίηση της κατάστασης, η Ουάσιγκτον θα βρίσκεται αντιμέτωπη με το δίλημμα μεταξύ μιας μεγαλύτερης στρατιωτικής εμπλοκής και της αποδοχής ενός διαρκούς κινδύνου για μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς μεταφοράς ενέργειας παγκοσμίως.
Πηγή: skai.gr
