Η περιφερειακή διάσταση των απανωτών χτυπημάτων του Ιράν απέναντι σε αραβικά και μουσουλμανικά κράτη αναδύεται όσο περνούν τα εικοσιτετράωρα του πολέμου σε σημείο - «κλειδί» για την έκβασή του, αλλά και για την νέα ισορροπία ισχύος που διαμορφώνεται στην Μέση Ανατολή.
Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, η Τεχεράνη έβαλε σε μια διευρυμένη περίμετρο ως προς τα αντίποινά της, αγγίζοντας και χώρες με ισχυρό οπλοστάσιο, αλλά και στοχεύοντας εγκαταστάσεις και υποδομές, όπως λόγου χάρη αεροδρόμια, ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά και μονάδες επεξεργασίας πετρελαίου πέρα από προφανείς πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους.
Με δεδομένο ότι το νήμα που συνδέει την Τεχεράνη με τα περισσότερα κράτη του Περσικού Κόλπου εξακολουθεί να παραμένει το Ισλάμ, αν και το Ιράν αποτελούσε την πιο ισχυρή εκδοχή του σιιτικού Ισλάμ απέναντι στο «σουνιτικό τόξο» των χωρών του Κόλπου, αρκετοί αναλυτές θεωρούν πως η Τεχεράνη έχει επεξεργαστεί μια ιδιότυπη στρατηγική, που ξεπερνά τα όρια του βομβαρδισμού απλά και μόνο αμερικανικών βάσεων σε όμορες χώρες της.
Iranians just won't calm down — still bombing Dubai, which never wanted any part of this mess
— NEXTA (@nexta_tv) March 7, 2026
Hit on Dubai International Airport (world's busiest international hub).
Preliminary reports: no casualties this time. pic.twitter.com/ClAkBWAFR3
Το Συμβούλιο Συνεργασίας
Για τους πιο προσεκτικούς, η Τεχεράνη έχει βομβαρδίσει όλα τα κράτη που μετέχουν στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), με τα περισσότερα χτυπήματα να κατευθύνονται προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Παρά τις διαδοχικές επιθέσεις του Ιράν, τα κράτη -μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου συνασπίστηκαν, εμβαθύνοντας την κοινή γραμμή άμυνάς τους απέναντι στους βαλλιστικούς πυραύλους και τα drones της Τεχεράνης παρά τις εσωτερικές τους τριβές, ενώ τα πλήγματα κατά του αραβικού κόσμου εξέπληξαν μέχρι και τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ.
Η έκπληξη του Τραμπ
Μιλώντας στο CNN, ο Αμερικανός Πρόεδρος σημείωσε πως οι ιρανικές επιθέσεις στον Κόλπο ήταν «η μεγαλύτερη έκπληξη» της σύγκρουσης μέχρι στιγμής, προσθέτοντας πως οι χώρες του Κόλπου «θα εμπλέκονταν ελάχιστα και τώρα επιμένουν να εμπλέκονται».
Ιδίως στην περίπτωση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η έκπληξη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, με δεδομένο ότι Άμπου Ντάμπι και Τεχεράνη είχαν οικοδομήσει μια άτυπη συμφωνία, προκειμένου να αποφεύγουν την άμεση αντιπαράθεση, λαμβάνοντας υπόψη και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που διατηρεί το Ιράν στο Ντουμπάι. Παρόλα αυτά, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν δεχθεί «βροχή» από βαλλιστικούς πυραύλους και drones, καθώς η Τεχεράνη αναγνωρίζει εμμέσως με αυτόν τον τρόπο την παγκόσμια διείσδυσή τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων παγκοσμίως.
Γκρεμίζοντας την ασφαλή εικόνα
Για το λόγο αυτό, εντείνοντας μέσω των βομβαρδισμών την πίεση στα Εμιράτα, εκτιμάται ότι οι Ιρανοί αποβλέπουν πως το Άμπου Ντάμπι θα πιέσει στην συνέχεια την Ουάσιγκτον να τερματίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με δεδομένους τους καλούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας που διατηρεί με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πολύ περισσότερο, όταν, για παράδειγμα, το Ντουμπάι έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια τη φήμη του πλέον δημοφιλούς επιχειρηματικού και τουριστικού κέντρου σε ολόκληρη την περιοχή, η οποία τώρα απειλείται ευθέως, μετά την μαζική επίθεση από την ιρανική πλευρά. Η κατάρρευση, άλλωστε, της συνολικής εικόνας του Κόλπου ως νησίδας ευημερίας, πλούτου και ασφάλειας περιγράφεται ως ένας από τους στρατηγικούς στόχους των ιρανικών αντιποίνων, κυρίως γιατί μια τυχόν κατάρρευση των σημερινών δεδομένων στις χώρες αυτές, θα συμπαρέσυρε σε ύφεση και την παγκόσμια οικονομία, αφού από τα χτυπήματα δεν εξαιρούνται πετρελαϊκές εγκαταστάσεις ή τα στενά του Ορμούζ.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι επιθέσεις του Ιράν αποσκοπούν στην εφαρμογή της «στρατηγικής του χάους», όπου η περιφερειακή διάσταση των αντιποίνων του πιέζει ασφυκτικά όχι μόνο τα γειτονικά κράτη του, αλλά συνολικά όλα τα κράτη του Κόλπου να διαλέξουν στρατόπεδο, χωρίς χρονοτριβή. Υπό αυτό το πρίσμα ερμηνεύεται και η επίθεση του Ιράν κατά του Ομάν, που παραδοσιακά διαδραμάτιζε λόγω της ήπιας στάσης του ρόλο διαμεσολαβητή, ακόμη και σε υποθέσεις που αφορούσαν το Ιράν. Παράλληλα, η αυξανόμενη πίεση προς τα κράτη του Κόλπου μέσα από το ντόμινο των επιθέσεων περιέχει και μια ακόμη προειδοποίηση, δηλαδή να μην παρέχουν κανενός είδους διευκολύνσεις προς την αμερικανική και ισραηλινή πλευρά, για αυτό και δέχονται χτυπήματα και σε πλουτοπαραγωγικές πηγές τους, ώστε να θιγούν άμεσα ζωτικά οικονομικά τους συμφέροντα.
Αρραγής αλληλεγγύη
Παρά την απόπειρα του Ιράν να πολλαπλασιάσει και σε άμεσο χρόνο τις απώλειες σε πολλά επίπεδα για τις χώρες του Κόλπου, η επιθετική στάση της Τεχεράνης φαίνεται να οδήγησε σε αντίθετα αποτελέσματα, αφού έξι μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, ήτοι η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ομάν πραγματοποίησαν κοινή συνάντηση, εμβαθύνοντας απότομα ακόμη περισσότερο τους μεταξύ τους δεσμούς. Αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης εργασίας ήταν οι παριστάμενοι να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να δεσμευτούν να «λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την υπεράσπιση της ασφάλειας και της σταθερότητάς τους και να προστατεύσουν τα εδάφη, τους πολίτες και τους κατοίκους τους, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής απάντησης στην επιθετικότητα», χωρίς, ακόμη να έχουν πατήσει το κουμπί της συμμετοχής τους στη γειτονική τους σύρραξη.
Πηγή: Protothema
