Η Γιορτή της Μητέρας ή Ημέρα της Μητέρας είναι ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας, και της μητρότητας, καθώς και της επιρροής τους στην κοινωνία.
Οι πρώτες αναφορές για Γιορτή της Μητέρας έρχονται από την Αρχαία Ελλάδα. Αρχικά, με τη μητέρα Γη (Γαία) και στη συνέχει η λατρεία περνά στην κόρη της, Ρέα, στην οποία οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν τιμές κάθε άνοιξη, καθώς ήταν και θεά της γης και της γονιμότητας.
Η σύγχρονη εορτή καθιερώθηκε τον 20ό αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες και προέρχεται από το αγγλικό και το αμερικανικό κίνημα των γυναικών, όταν η Αμερικανίδα ακτιβίστρια Ανν Τζάρβις διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865, ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.
Η Τζάρβις είχε χάσει τη δική της μητέρα, εργαζόταν ως δασκάλα και δεν απέκτησε ποτέ δικά της παιδιά. Εμπνεύστηκε αυτή τη μέρα μνήμης από την εθελοντική δράση της μητέρας της κατά τη διάρκεια του αμερικανικού Εμφυλίου, τότε που οι γυναίκες φρόντιζαν στρατιώτες από όποια πλευρά κι αν ήταν, ως μητέρες του έθνους.
Οι προσπάθειές της τελικά ευοδώθηκαν στις 9 Μαΐου του 1914, όταν ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος Γουίλσον υπέγραψε προκήρυξη σύμφωνα με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μάη.
Η Τζάρβις επέλεξε το λευκό γαρύφαλλο ως το λουλούδι – σύμβολο της Ημέρας της Μητέρας, επειδή, όπως η ίδια είπε, «το λευκό του χρώμα συμβολίζει την αλήθεια, την αγνότητα και τη φιλευσπλαχνία της μητρικής αγάπης· το άρωμά του, τη μνήμη και τις προσευχές της. Το γαρύφαλλο δεν ρίχνει τα πέταλά του, αλλά τα αγκαλιάζει και τα κλείνει στην καρδιά του καθώς πεθαίνει, το ίδιο κάνουν και οι μητέρες, αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και τα κλείνουν στις καρδιές τους, η αγάπη της μητέρας τους δεν πεθαίνει ποτέ».
Στην Ελλάδα η γιορτή της μητέρας συνδέθηκε με την εορτή της Υπαπαντής, που η ορθόδοξη εκκλησία τη γιορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου, όταν η Παναγία με τον Ιωσήφ πηγαίνουν τον 40ήμερο Ιησού στο Ναό για ευλογία. Ο παράλληλος εορτασμός της Υπαπαντής με την ημέρα της μητέρας ξεκίνησε το 1929. Από τη δεκαετία του 1960, ο εορτασμός μαζί με την Υπαπαντή ατόνησε και ενισχύθηκε ο εορτασμός στη δεύτερη Κυριακής του Μαΐου.
Η γιορτή της μητέρας είναι γιορτή προς τιμήν της μητέρας και της μητρότητας.
Είναι γεγονός ότι η σύγχρονη μητέρα επιθυμεί να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά της, εφαρμόζοντας μοντέλα που αντανακλούν τον σύγχρονο τρόπο ζωής, συμβαδίζοντας με τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, όπως αυτή διαμορφώνεται. Ανεξάρτητα από τις όποιες αλλαγές στην κοινωνική θέση της γυναίκας, η μητέρα παραμένει διαχρονικά η πρώτη δασκάλα του παιδιού και ο θεματοφύλακας των παραδόσεων της οικογένειας.
Ανεξαρτήτως των δυσκολιών που συναντά, βασικό καθήκον της μητέρας, από τη στιγμή της γέννησης, είναι να εδραιώσει στο παιδί το αίσθημα της εμπιστοσύνης. Είναι εκείνη που θα το βοηθήσει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη διασφάλιση της ψυχικής του υγείας. Από την άλλη, είναι σημαντικό κάθε μητέρα να μην ξεχνά τις προσωπικές της ανάγκες. Τα ψυχικά ισορροπημένα παιδιά άλλωστε, προϋποθέτουν ευτυχισμένους και ψυχικά υγιείς γονείς.
Σημαντική υπενθύμιση για όλους και όλες: Είτε είναι η Ημέρα της Μητέρας είτε όχι, ποτέ μην αφήνετε την ευκαιρία να υπενθυμίζετε στη μητέρα σας πόσο την αγαπάτε και πόσο σημαντική είναι στη ζωή σας. Η μητέρα μας, είναι η έμπνευσή μας και το μόνιμο στήριγμά μας!
Χρόνια πολλά μαμά!
Σε αγαπώ πολύ & σε ευχαριστώ για όλα!
Γιορτή της Μητέρας στη Γάζα: Εκεί που οι αγκαλιές γίνονται ασπίδα για τις βόμβες
Σε μια άλλη πραγματικότητα, στη Γάζα η μητρότητα έχει μετατραπεί σε έναν αγώνα επιβίωσης. Καμία μάνα δεν θα έπρεπε να κουβαλά το νεκρό παιδί της. Κανένα κράτος και κανένας ηγέτης δεν θα έπρεπε να το σκοτώνει. Εκεί, χιλιάδες γυναίκες κυοφορούν, γεννούν και μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα σε σκηνές, δίπλα σε ερείπια, υπό τον διαρκή φόβο των βομβαρδισμών και της πείνας.
Το 70% των νεογέννητων γεννιούνται πρόωρα ή λιποβαρή
Η κατάρρευση του συστήματος υγείας την περιοχή, έχει μετατρέψει την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα σε μια εξαντλητική δοκιμασία.
Σχεδόν όλα τα νοσοκομεία έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί, ενώ πολλές κλινικές λειτουργούν χωρίς επαρκή εξοπλισμό. Πολλές γυναίκες υποβλήθηκαν σε εξαιρετικά επώδυνες καισαρικές τομές χωρίς αναισθησία ή παυσίπονα, επειδή τα φάρμακα απλώς δεν υπήρχαν. Μια κατάσταση δραματική και για τα νεογνά. Μία στις τρεις εγκυμοσύνες θεωρείται υψηλού κινδύνου, ενώ το 70% των νεογέννητων γεννιούνται πρόωρα ή λιποβαρή. Σε ορισμένες δομές, πολλά βρέφη μοιράζονται μία μόνο θερμοκοιτίδα, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο ασθενειών ή θανάτου. Περίπου 15 τοκετοί την εβδομάδα πραγματοποιούνται σε σκηνές και πρόχειρα καταλύματα, χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής. Η σωματική εξάντληση συνδέεται ακόμη και με αποβολές. Αλλά και μετά τη γέννα, οι δυσκολίες συνεχίζονται, αφού ο θηλασμός γίνεται δύσκολος λόγω υποσιτισμού και ψυχολογικής πίεσης, ενώ το βρεφικό γάλα συχνά δεν είναι διαθέσιμο.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη η μητρική προστασία παραμένει ισχυρότερη από οτιδήποτε άλλο. Μητέρες, μόλις ακούσουν βομβαρδισμό, πέφτουν πάνω στα παιδιά τους για να τα προστατεύσουν με το σώμα τους. Άλλες, που ανασύρονται από τα ερείπια, ρωτούν πρώτα αν είναι ζωντανά τα παιδιά τους. Γυναίκες, ξοδεύουν τα τελευταία του χρήματα αποκλειστικά για το φαγητό των παιδιών τους αντί για τα δικά τους φάρμακα ή ακόμα δίνουν ολόκληρη τη μερίδα φαγητού τους στα παιδιά τους, ενώ οι ίδιες υποφέρουν από σοβαρή αναιμία.
«Η μητρότητα στη Γάζα είναι η μητρότητα στην πιο σκληρή της μορφή, αλλά ταυτόχρονα κουβαλά το βαθύτερο νόημα της ανθρωπιάς, του θάρρους και της αυτοθυσίας», ανέφερε γυναίκα στη Γάζα. Εκεί, όπου η μητρότητα δεν μετριέται με γιορτές και αφιερώματα. Αλλά με αντοχή, πείνα, φόβο και την αγωνία μιας γυναίκας που δεν ξέρει αν αύριο θα μπορέσει να προστατεύσει το παιδί της.
Πηγές: lifo.gr/ ereismafront.edu.gr/ ethnos.gr
