Ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο με ίχνη κάνναβης βρέθηκε στο επίκεντρο υπόθεσης που έφτασε ενώπιον του Εφετείου, με τον καταδικασθέντα να ζητά μείωση της ποινής του. Το Δικαστήριο απέρριψε την έφεση, κρίνοντας ότι δεν δικαιολογούνταν παρέμβαση ούτε στο ύψος των ποινών ούτε στην απόφαση να εκτιθούν μετά την ποινή που ήδη εξέτιε για διάρρηξη.
Η υπόθεση αφορούσε αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 21 Μαρτίου 2023. Ο άνδρας παραδέχθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου την κατοχή ενός χειροποίητου τσιγάρου μήκους οκτώ εκατοστών, το οποίο περιείχε καπνό αναμεμειγμένο με ίχνη κάνναβης, καθώς και τη χρήση της ουσίας.
Για την κατοχή τού επιβλήθηκαν τέσσερις μήνες φυλάκισης και για τη χρήση εννέα μήνες. Οι ποινές για την υπόθεση της κάνναβης πρόσθεσαν εννέα μήνες στην ποινή των δυόμισι ετών που ήδη εξέτιε για διάρρηξη κτηρίου, ανεβάζοντας τη συνολική διάρκεια της φυλάκισής του στους 39 μήνες. Με την έφεσή του υποστήριξε ότι οι ποινές ήταν έκδηλα υπερβολικές και ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έδωσε την απαιτούμενη βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες. Αμφισβήτησε επίσης τη διαδοχική έκτισή τους με την ποινή για τη διάρρηξη.
Το ποινικό μητρώο βάρυνε στην απόφαση
Το Εφετείο έκρινε ότι τα ελαφρυντικά είχαν εξεταστεί, μαζί όμως με τις τέσσερις προηγούμενες καταδίκες του άνδρα κατά την περίοδο 2018–2022. Στην επιμέτρηση είχε συνυπολογιστεί και άλλη υπόθεση του 2023, η οποία τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου με τη συναίνεση των δύο πλευρών. Μεταξύ άλλων, αφορούσε κατοχή περιουσίας για την οποία υπήρχε εύλογη υποψία ότι ήταν κλοπιμαία.
Σύμφωνα με το Εφετείο, οι προηγούμενες καταδίκες περιόριζαν τα περιθώρια επιείκειας. Καθοριστική ήταν η επαναλαμβανόμενη παραβατική συμπεριφορά του άνδρα και η στάση του απέναντι στην τήρηση των νόμων. Απορρίφθηκε επίσης η θέση της υπεράσπισης ότι είχε ληφθεί εσφαλμένα υπόψη μεταγενέστερο αδίκημα. Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η επίμαχη αναφορά αφορούσε πράξη της 23ης Φεβρουαρίου 2023, η οποία προηγήθηκε της κατοχής και χρήσης κάνναβης.
Γιατί παρέμειναν οι διαδοχικές ποινές
Ως προς την έκτιση των ποινών, το Εφετείο σημείωσε ότι τα αδικήματα για την κάνναβη δεν μπορούσαν να είχαν συνυπολογιστεί όταν επιβλήθηκε η ποινή για τη διάρρηξη, αφού τότε ο άνδρας δεν είχε παραδεχθεί τις σχετικές κατηγορίες. Εξετάζοντας τα δεδομένα της συγκεκριμένης υπόθεσης, έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος να ανατραπεί η απόφαση για διαδοχική έκτιση. Παράλληλα, αξιολόγησε τη συνολική διάρκεια της φυλάκισης σε σχέση με το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς του.
Η τελική κρίση ήταν ότι οι 39 μήνες αποτελούσαν δίκαιη και αναλογική ποινή υπό τις περιστάσεις. Ως εκ τούτου, η έφεση απορρίφθηκε στο σύνολό της και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε.
