Την ανάγκη για παραδειγματική τιμωρία όσων εμπλέκονται στη διαρροή εικόνων παιδιού με αναπηρία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπογραμμίζει η Επίτροπος Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, Μαρία Στυλιανού-Λοττίδη, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό ως σοβαρή προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Αυτούσια η ανακοίνωση
20 Ιουλίου μέρα μνήμης της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, διαρρέουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εικόνες ενός αθώου προσώπου μάλλον εφήβου να γίνεται αντικείμενο παιχνιδιού για κάποιους έξυπνους συνανθρώπους μας.
Τίποτα δεν μας δίδαξε η μοιρασμένη μας πατρίδα, τίποτα που να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.
Η καταγγελία στο Γραφείο μου έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρίας, η αντίδραση άμεση προς στο Αρχηγό Αστυνομίας για διερεύνηση και η σημερινή αντίδραση του Αρχηγού αμεσότερη ότι η καταγγελία διερευνάται… και μετά τι;
Η ύβρις συνεχίζεται, η δύναμη του εξουσιαστή που απορρέει από μια κανονικότητα σπάει στο πρόσωπο του ευάλωτου του λιγότερο δυνατού .. του αθώου.. έτσι για χάρη αστεϊσμού, έτσι για να δείξουμε λίγο εξουσία επι του Ατόμου με νοητική Αναπηρία που μας εμπιστεύεται, που μας εμπιστεύτηκε.
Και το έγκλημα είναι διπλό όχι μόνο γατί παρουσιάζεται μια συμπεριφορά που διαιωνίζει προκαταλήψεις και στερεότυπα αλλά γιατί γίνεται κατάχρηση της εμπιστοσύνης που έδειξαν δύο ανυποψίαστα μάτια προτρέποντας σε μίμηση επιβλαβείς πρακτικές εις βάρος Ατόμων με Αναπηρίες.
Η Πολιτεία ναι έχει την υποχρέωση να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία, άλλωστε η Σύμβαση του ΟΗΕ είναι ξεκάθαρη: το Κράτος υποχρεούται σύμφωνα με το αρ 8 να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση των στερεοτύπων, των προκαταλήψεων και των επιβλαβών πρακτικών εις βάρος των ατόμων με αναπηρία.
Υποχρεούται ακόμη με βάση τα αρ.15 και 16 να λαμβάνει μέτρα για να αποτρέπει την εξευτελιστική μεταχείριση των ατόμων με αναπηρία και να αποτρέπει κάθε μορφή εκμετάλλευσης.
Είναι τελικά όμως αυτό αρκετό; Φαίνεται πως οι «δυνατοί» αυτής της γης έχουν αντίθετη άποψη και μέχρι την παραδειγματική τιμωρία, η πορεία προς την κάθαρση φαντάζει αγκάθι όχι για αυτούς που την πορεύονται, μα για αυτούς που προσμένουν την δικαίωση, ως άλλη νέμεση την ύβρη παραδειγματικά να δαμάσει.
Η Πολιτεία λοιπόν καλείται σύσσωμη να ενώσει δυνάμεις και εξουσίες να μην δούμε ξανά εικόνες που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εικόνες γυμνές όχι μόνο σε σώματα αλλά σε αισθήματα που αποτέλεσαν παιχνίδι εις βάρος ενός αθώου παιδιού με αναπηρία .
Η παραδειγματική τιμωρία είναι επιτακτική και αδιαμφισβήτητη μα μέχρι τότε όλοι εμείς καλούμαστε να σηκώσουμε το ανάστημα όχι μόνο της μηδενικής ανοχής και της άρνησης να μιμηθούμε μα να σηκώσουμε την φωνή για εκείνους που δεν έχουν!
