ΚΥΠΕ
Να αφεθεί ελεύθερος Ιρανός ο οποίος κρατείτο για 23 μήνες με σκοπό την απέλασή του για λόγους εθνικής ασφάλεια, διάταξε το Ανώτατο Δικαστήριο αφότου έκρινε ότι η συνέχιση της κράτησης, υπό τις συνθήκες που περιβάλλουν την περίπτωση, δεν δικαιολογείται.
Το Δικαστήριο, σε πρόσφατη απόφασή του εξέδωσε ένταλμα Habeas Corpus για Ιρανό, ο οποίος εισήλθε νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία το 2002 και αναγνωρίστηκε ως πρόσφυγας το 2004 και κρατείτο για απέλαση από τον Νοέμβριο 2023 για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Σύμφωνα με την απόφαση, είχε συλληφθεί για σκοπούς διερεύνησης ποινικής υπόθεσης, καθότι υπήρχαν πληροφορίες ότι δραστηριοποιείται προς όφελος Ιρανικών τρομοκρατικών στοιχείων με σκοπό την πραγματοποίηση εγκληματικής ενέργειας και συγκεκριμένα τη δολοφονία Ισραηλινών υπηκόων.
Όπως αναφέρεται, ο αιτητής καταχώρισε το 2009 αίτηση για πολιτογράφηση του ως Κύπριος πολίτης και το 2024 του εκδόθηκε κυπριακό βιομετρικό διαβατήριο προς διευκόλυνση των διαδικασιών απέλασης του.
Ο αιτητής είχε καταχωρίσει δύο αιτήσεις για την έκδοση Habeas Corpus, οι οποίες απορρίφθηκαν τον Ιούλιο και Οκτώβριο 2024, και, όπως σημειώνεται, στη δεύτερη απόφαση αναφέρεται πως ο λόγος απόρριψης ήταν ότι οι αρχές του είχαν προτείνει διάφορες χώρες απέλασης του, τις οποίες είχε απορρίψει δηλώνοντας πως επιθυμούσε να απελαθεί στο Ισραήλ, οπότε και γίνονταν ενέργειες για απέλαση του εκεί, αλλά καμία εταιρεία δεν ήταν διατεθειμένη να εξυπηρετήσει τη Δημοκρατία και να επιτρέψει σε αλλοδαπό να ταξιδέψει με κυπριακό βιομετρικό διαβατήριο.
Έπειτα από άλλες εφέσεις που καταχώρισε και έγκριση της συνέχισης της κράτησής του, ο αιτητής κατέθεσε έφεση στο Ανώτατο υποστηρίζοντας ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο απέτυχε να εφαρμόσει τις καλά καθιερωμένες αρχές και κριτήρια σε σχέση με τον έλεγχο της νομιμότητας της διάρκειας της κράτησης για σκοπούς απέλασης.
Σημειώνοντας ότι οι λόγοι για τους οποίους ο εφεσείων τελεί υπό κράτηση, «λόγοι εθνικής ασφάλειας, όπως και η εκτίμηση των στοιχείων που ευλόγως προκαλούν ανησυχία για την δημόσια ασφάλεια» είναι κατ’ εξοχή έργο και ευθύνη της Διοίκησης, το Δικαστήριο αναφέρει στην απόφασή του ωστόσο, ότι το γεγονός ότι εξακολουθούν να συντρέχουν λόγοι εθνικής ασφάλειας που δικαιολογούν την κράτηση του εφεσείοντα, δεν αποτελεί το μείζον σε υποθέσεις του είδους.
Αυτό που αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και προβληματισμού σε διαδικασίες όπως η συγκεκριμένη, σημειώνει, είναι εάν δικαιολογείται η συνέχιση της κράτησης ενός προσώπου, προς το σκοπό της επίτευξης της ήδη αποφασισθείσας απέλασης του. «Ερώτημα, άρρηκτα συναρτώμενο με την ύπαρξη πραγματικής προοπτικής απέλασης υπό τις περιστάσεις και, ασφαλώς, κατά πόσο πράγματι λαμβάνονται με την δέουσα σπουδή και επιμέλεια, οι αναγκαίες ενέργειες για υλοποίηση της απέλασης του, το συντομότερο δυνατό», προστίθεται.
Στην περίπτωση του εφεσείοντα, ήδη αναγνωρισμένου ως πρόσφυγα, σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα απέλασης που τον αφορά, η επιλογή της Διοίκησης, η οποία επιβεβαιώθηκε και δικαστικά, είναι να απελαθεί ο τελευταίος σε ασφαλή χώρα και όχι να τον επαναπροωθήσει στη χώρα καταγωγής του, προστίθεται.
Το γεγονός ότι τρίτη χώρα, η Μαλαισία, δήλωσε την ετοιμότητα της να δεχτεί τον εφεσείοντα, αλλά η απομάκρυνση του δεν ολοκληρώθηκε, παρά το γεγονός ότι εγκρίθηκε η απέλαση, έχει τη δική του σημασία, σημειώνεται, μεταξύ άλλων.
«Οι αρμόδιες αρχές, άγνωστο γιατί, δεν προχώρησαν στην απομάκρυνση του εφεσείοντα, επιλέγοντας να αφήνουν τον τελευταίο υπό κράτηση, περιοριζόμενες να επαναλαμβάνουν και να επικαλούνται για να δικαιολογούν τούτο, την διαπιστωμένη επικινδυνότητα του», προστίθεται.
Σημειώνεται ότι ο εφεσείων, κατά τον χρόνο που εκδιδόταν η απόφαση αυτή, τελούσε ήδη υπό κράτηση για περίοδο 23 μηνών, και ότι από τις 19.11.2024 τίποτα το ουσιαστικό δεν μεσολάβησε από την πλευρά των αρχών προκειμένου να δικαιολογηθεί στην πράξη η συνέχιση της κράτησης του, ενώ ότι δεν διαφαίνεται, επί του παρόντος, προοπτική απομάκρυνσής του, με αποτέλεσμα να παρατείνεται αδικαιολόγητα η κράτηση του.
Η συνέχιση της κράτησης του εφεσείοντα, υπό τις συνθήκες που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, δεν δικαιολογείται, αναφέρει το Δικαστήριο, εκδίδοντας ένταλμα Habeas Corpus, δια του οποίου διατάσσεται όπως ο εφεσείων αφεθεί ελεύθερος.
