ΚΥΠΕ
Το Εφετείο απέρριψε ομόφωνα την έφεση του μοναχού Σόριν Μαριάν Μαριούτσα κατά της απόφασης για κράτησή του μέχρι την εμφάνισή του ενώπιον του Κακουργιοδικείου Πάφου στις 7 Οκτωβρίου, κρίνοντας ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε σφάλμα στην πρωτόδικη κρίση για τον κίνδυνο φυγοδικίας.
Ο εφεσείων αντιμετωπίζει, μεταξύ άλλων, κατηγορία απόπειρας φόνου, δύο κατηγορίες για πράξεις που στόχευαν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, δύο κατηγορίες πρόκλησης τραυματισμού, καθώς και δύο κατηγορίες που αφορούν τη μεταφορά χαρτοκόπτη με λεπίδα που κατέληγε σε μυτερή άκρη.
Στην απόφασή του, ημερομηνίας 10 Σεπτεμβρίου, το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε ορθά το ζήτημα της κράτησης, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τις προβλεπόμενες ποινές, όσο και τα δεδομένα που αφορούν τον κίνδυνο μη εμφάνισης του κατηγορουμένου στη δίκη.
Το Εφετείο κάνει αναφορά στο μαρτυρικό υλικό που είχε τεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο περιλάμβανε μαρτυρία προσώπων που βρίσκονταν στη σκηνή, θεληματική κατάθεση του εφεσείοντα και υποδείξεις σκηνών από τον ίδιο, καθώς και γραπτή αναφορά ιατρού σύμφωνα με την οποία, εάν το τραύμα που υπέστη ένα από τα θύματα ήταν μόλις δύο χιλιοστά βαθύτερο, θα μπορούσε να είχε επέλθει θάνατος.
Σημειώνει ότι στο στάδιο εξέτασης της κράτησης δεν διενεργείται υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε εξετάζεται η βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί στις καταθέσεις.
Παράλληλα, δεν είναι το στάδιο στο οποίο εξετάζεται η θεληματικότητα ή μη της κατάθεσης του κατηγορουμένου.
Με βάση το ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό, το Εφετείο έκρινε ορθή την πρωτόδικη διαπίστωση ότι προέκυπτε πιθανότητα καταδίκης του εφεσείοντα και δεν εντόπισε οποιαδήποτε παράλειψη που να δικαιολογούσε διαφορετική κρίση.
Κεντρικό σημείο της έφεσης αποτέλεσε ο ισχυρισμός ότι ο κατηγορούμενος διαθέτει ισχυρούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε λόγος να παραμείνει υπό κράτηση.
Ο εφεσείων είναι Κύπριος πολίτης, με καταγωγή από τη Ρουμανία, έχει πολιτογραφηθεί ως Κύπριος πολίτης και διαμένει μόνιμα στην Κύπρο από το 2004, ως μοναχός στη Μονή Αγίου Νεοφύτου.
Επικαλέστηκε, επίσης, την ιδιαίτερη σχέση που είχε με τον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε και τάφηκε στην Κύπρο, με τον τάφο του οποίου, όπως αναφέρθηκε, διατηρεί καθημερινή σύνδεση.
Ωστόσο, το Εφετείο υιοθέτησε την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα δεν συνιστούν, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, τέτοιους δεσμούς με τον τόπο και τους ανθρώπους που να λειτουργούν αποτρεπτικά έναντι του κινδύνου φυγοδικίας.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, ακόμη και η διαπίστωση δεσμών ενός κατηγορουμένου με την Κύπρο δεν αρκεί από μόνη της για να αποκλειστεί η κράτηση, ενώ σημειώνεται ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι η επίδραση που μπορούν να έχουν οι προσωπικές του συνθήκες στον κίνδυνο να μην προσέλθει στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του.
Το Εφετείο υπογραμμίζει, παράλληλα, ότι αφετηρία αποτελεί η ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ’ εξαίρεση.
Έκρινε, όμως, ότι στην προκειμένη περίπτωση το πρωτόδικο Δικαστήριο συνεκτίμησε όλους τους σχετικούς παράγοντες και άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια.
Ως αποτέλεσμα, και οι πέντε λόγοι έφεσης κρίθηκαν αβάσιμοι και η έφεση απορρίφθηκε στο σύνολό της, με την πρωτόδικη απόφαση για κράτηση του εφεσείοντα να επικυρώνεται.
Ο μοναχός αναμένεται πλέον να παρουσιαστεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου Πάφου στις 7 Οκτωβρίου του 2026.
