Χρήστος Ζαβός
Να κάνεις ίσως το καλύτερο παιγνίδι σου ως προπονητής, τελικώς να χάνεις και λίγο μετά ν’ αποθεώνεις την αντίπαλη ομάδα, δεν είναι και πολύ συνηθισμένο στην δικιά μας ποδοσφαιρική κουλτούρα. Πολύ ξενόφερτο για την αφεντιά μας.
Και όμως η συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Μάρτινς αμέσως μετά το ματς με την Ομόνοια, δεν ήταν απ’ αυτές που βαριέσαι να παρακολουθείς, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το περιεχόμενο τους,
Δεν ακούστηκαν κλισέ ποδοσφαιρικές φράσεις, δεν ειπώθηκαν φτηνές ποδοσφαιρικές δικαιολογίες, μήτε κανείς επικαλέστηκε γεγονότα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε, όπως η τύχη ή η βούληση του Θεού.
Στη συζήτηση που είχε ο τεχνικός της ΑΕΛ με τους δημοσιογράφους, δεν χρησιμοποιήθηκε η γλώσσα της διπλωματίας, μήτε οι συνήθεις επικοινωνιακές ντρίπλες που προβαίνουν οι επαγγελματίες προκειμένου να αποφύγουν την ουσία του όποιου θέματος.
Από την κουβέντα επίσης απουσίαζαν κείνου τους είδους τα χαϊδέματα που συνήθως οι προπονητές επιδίδονται προκειμένου να ικανοποιήσουν τους οπαδούς της ομάδας τους, λέγοντας τους μεγάλα λόγια, που καμία όμως σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.
Η συνέντευξη τύπου του Πορτογάλου κόουτς, περιείχε το στοιχείο της αναγνώρισης του αντιπάλου, της επίγνωσης για τις ικανότητες της ομάδας που διευθύνει, της προοπτικές βελτίωσης που υπάρχουν αλλά και της προσωπικής θεωρίας που διαθέτει περί του ποδοσφαίρου ως άθλημα.
Σ’ αντίθεση με τη πλειοψηφία, ακόμη και συναδέλφων του, ο Ίβηρας προπονητής, χωρίς ζήλεια, κακεντρέχεια, ανέπτυξε δημόσια μια σκέψη που επιδιώκει την πρόοδο μέσα από τον σεβασμό και όχι τ’ αθέμιτα μέσα και την κουτοπονηριά!!
«Αν εμφανιστούμε χωρίς οργάνωση και ποιότητα, μπορεί να τους κερδίσουμε μια φορά, αλλά για να τους κερδίσουμε πολλές φορές, πρέπει να παίζουμε καλά. Και να παίζουμε καλά, δεν έχει να κάνει με το πλάνο. Έχει να κάνει με την αμυντική οργάνωση. Επιθετική οργάνωση, Αμυντική μετάβαση, επιθετική μετάβαση και στημένες φάσεις. » δήλωσε ο τεχνικός της ΑΕΛ, εκφράζοντας την άποψη ότι ότι η ομάδα του τελικώς έχασε από τις στημένες φάσεις.
Αποκάλυψε κιόλας ότι ήξερε ότι η Ομόνοια στα τελευταία έξι ματς σκόραρε το πρώτο γκολ της από στημένα και ότι επίσης γνώριζε ότι ο Γιόβετιτς, τον οποίο χαρακτήρισε τον πιο ποιοτικό παίκτη του πρωταθλήματος, κινείται στο δεύτερο δοκάρι αναζητώντας το γκολ.
Το γνώριζε, το δούλεψε με τους παίκτες του, αλλά κάποια πράγματα δεν μπορούν ν’ αποτραπούν. Γιατί; Γιατί μιλάμε για ένα παιγνίδι!! Μια φάση! Μια σκέψη ενός παίκτη ή μια είδους ικανότητα. Όπως αυτή του Φαμπιάνο, στη μεγαλοπρέπεια του οποίου υποκλίθηκε ο τεχνικός της ΑΕΛ.
Ο 49χρονος κόουτς, επισήμανε παράλληλα ότι στο ποδόσφαιρο η συνοχή και η συνέπεια μιας ομάδας, προέρχονται μέσα από το χρόνο και τη δουλειά που γίνεται:
«Πόσοι παίκτες της Ομόνοιας από το βασικό σχήμα έπαιζαν πέρσι στην ομάδα» ρώτησε, γνωρίζοντας προφανώς ότι μόλις τρεις (Μαέ, Έιτινγκ, Τάνκοβιτς) δεν βρίσκονταν στο περσινό ρόστερ των πρασίνων, σ’ αντίθεση με την δική του, που οι εννέα (!!) από τους ένδεκα ήρθαν φέτος στην ομάδα.
Όσον αφορά την απόφαση του να υιοθετήσει την τριάδα πίσω, την υπερασπίστηκε αναλύοντας την, απαντώντας κιόλας με χιούμορ, λέγοντας ότι θα ήταν ηλίθιος άμα επέλεγε το πλάνο, χωρίς να το πιστεύει:
«Πόσοι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας επιτίθενται στο τελευταίο τρίτο; Οι φουλ μπακ της Ομόνοιας, ανεβαίνουν και ο Σεμέδο συγκλίνει προς τον άξονα. Παίζουν με τον Γιόβετιτς και τον Μαέ, δημιουργώντας δυάδα στην επίθεση. Ο Τάνκοβιτς είναι μονίμως στη γραμμές, στο αντίπαλο διάδρομο.
Για να κλείσω τ’ άκρα θα βάλω τους wingers μου, δημιουργώντας πεντάδα στην άμυνα. Έτσι και με τους δύο χαφ στον άξονα, θα προστατεύσω εσωτερικά και εξωτερικά την ομάδα» είπε ο Πορτογάλος ο οποίος όμως αναγνώρισε την δυσκολία ν’ αντιμετωπίσει κανείς την πολυδιάστατη επίθεση που δημιούργησε ο Μπεργκ, τον οποίο χαρακτήρισε ως τον καλύτερο προπονητή στην Κύπρο.
«Πείτε μου το πλάνο της Ομόνοιας, όταν αμύνεται; Είναι ξεκάθαρο!! 4-4-2. Όταν επιτίθενται; Είναι δύσκολο!!! Γιατί βάζουν πολλούς παίκτες στο τελευταίο τρίτο» είπε στους δημοσιογράφους και στη συνέχεια χωρίς να μασήσει τα λόγια του αναφέρθηκε για την θέση του αριστερού μπακ, πως βλέπει τον Μιλοσάβλεβιτς, την ενίσχυση γενικότερα και το αναμφισβήτητα δεδομένο μειονέκτημα που αντιμετωπίζει ως προπονητής, αφού ποτέ δεν διηύθυνε την προετοιμασία της ομάδας την οποία τώρα καθοδηγεί.
Γενικότερα ο πρώην προπονητής των Αραδίππου και Εθνικού, είχε μια δημόσια παρουσία, μέσα από την οποία ένας ποδοσφαιρικά αναλφάβητος λαός, μπορεί να αποκομίσει λίγα πράγματα για το αντικείμενο που αγαπά και παρακολουθεί.
Η δε ευγενής άμιλλα που επέδειξε, υπενθύμισε σ΄ όλους, ότι μάλλον είμαστε μέλη μιας κοινωνίας, βασικός άξονας σκέψης της οποίας, είναι να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Ο ίδιος πάντως μακράν απέχει από τέτοιου είδους αντιλήψεις και προσεγγίσεις.
