Χρήστος Ζαβός
Δεν εκφωνούμε δελτίο καιρού.... εννοούμε την ηλιαχτίδα, που έφεξε πάνω από το Παπαδόπουλος, ως φως ελπίδας, αισιοδοξίας και χαράς.
Και η χαρά δεν έχει καν να κάνει με μεταγραφή κανενός παικταρά, μήτε με πρόκριση σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, μήτε με κανά διπλό μες στο ΓΣΠ κόντρα σε Ομόνοια ή ΑΠΟΕΛ.
Ούτε και η αισιοδοξία, πηγάζει μέσα από την παρουσία του κόσμου, που μες στο κατακαλόκαιρο γέμισε ενάμιση κερκίδα.
Ότι οι Ανορθωσιάτες, αποτελούν βασικό παράδειγμα, οπαδικής αφοσίωσης στην Κύπρο του 2026, είναι καταγεγραμμένο πολλάκις και δεν εκπέμπει περαιτέρω αισιοδοξία απ’ αυτήν που ήδη εκπέμπει.
Η χαρά, η αισιοδοξία μαζί και η ελπίδα, προκύπτουν ακριβώς γιατί η Ανόρθωση φέρνει στο προσκήνιο, μια νέα γενιά Κύπριων παραγόντων, που στηρίζουν ένα μοντέλο διοίκησης, παντελώς ξένο για τα λημέρια μας.
Τι και αν στην Ευρώπη, το σύστημα διοίκησης με πρώην παίκτες , είναι διαδεδομένο εδώ και δεκαετίες, στην Κύπρο, φτάσαμε το ένα τέταρτο του αιώνα, για να δούμε βετεράνους να δρουν στο πεδίο δράσης τους.
Μαζί με αυτό, πνέουν ένα καινούργιο αέρα παραγοντισμού. Αναδεικνύονται σε μια εποχή, που το ποδόσφαιρο μας, έγινε με την είσοδο των επενδυτών, πολύ πιο ανταγωνιστικό- επαγγελματικό.
Δεν μοιάζουν συνεχιστές του Κίκη στο Δασάκι, δεν διαθέτουν τον παραγοντικό οίστρο του Πετρίδη ή την τεχνοκρατία του Καραπατάκη, δεν είναι βγαλμένοι από κομματικό σωλήνα, δεν είναι Ρώσοι, Λευκορώσοι, μήτε developer ή των Forex, είναι αθλητές που κάποτε υπέγραφαν αυτόγραφα, σε άτομα που τώρα συνοδεύουν τα παιδιά τους, στο «ναό» του Παπαδόπουλος.
Κουβαλούν δηλαδή την σφραγίδα του πρώην ποδοσφαιριστή, αντλώντας απ’ όλους εμάς, μια αίσθηση οικειότητας. Ε΄ρχονται από τα παλιά, στοχεύοντας το μέλλον.
Δεν γνωρίζω αν ο Μαραγκός, ο Νεκτάριος, ο Νίκος Νικολάου μαζί και η ομάδα του Κουμή, θα διαπρέψουν στα καθήκοντα τους, γνωρίζω όμως μετά σιγουριάς, ότι αυτό το μοντέλο διοίκησης, είναι πρωτόγνωρο για τα κυπριακά δεδομένα και ως τέτοιο, πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται θετικά και μόνο.
Ενδεχομένως η απειρία, να είναι σίγουρα ένα μειονέκτημα που τους συνοδεύει, μα η γνώση επί του αντικειμένου, η άμεση προσαρμογή τους στα δεδομένα… μαζί και ο τεράστιος κόσμος που θα τους στηρίξει, αποτελούν σοβαρό αντιστάθμισμα.
Κακά τα ψέματα, τους συνοδεύει και ένα κύρος, μια αξιοπρέπεια.
Την οποία, ευθύς εξ αρχής, φρόντισε ο νέος πρόεδρος να επαναφέρει , αποσύροντας το Παπαδόπουλος από την διαθεσιμότητα Airbnb, διαφυλάσσοντας έτσι την «ιερότητα» του χώρου.
Μαζί και το καινούργιο λεωφορείο, που μπορεί για κάποιους να είναι ασήμαντο, μα μάλλον παραγνωρίζουν ότι μια ομάδα που σέβεται τον εαυτό της κατοχυρώνει κάθε τι που της ανήκει, πόσο μάλλον δε τις μεταφορές της.
Αν δηλαδή η Ανόρθωση διαθέτει το δικό της σπίτι, εξυπακούεται ότι θα έχει και το δικό της μεταφορικό μέσο!!!
Με αυτές τους τις κινήσεις, μαζί και κάποιες άλλες, όπως το πώς εμφανίζεται η ομάδα στα ρεπορτάζ της ανά τον Τύπο, δείχνουν ότι η νέα διοίκηση, επιθυμεί πρωτίστως να οργώσει το έδαφος.
Θέλει ανακατώνοντας το χώμα, να μπορούν οι ρίζες της νέας προσπάθειας, ν’ αναπτυχθούν σωστά.
Να είναι υγιείς, στερεές και να βλαστήσει ο σπόρος της νέας προσπάθειας τους.
Επ’ αυτού η ηλιαχτίδα του φωτός, είναι απαραίτητη. Ο ποιητής πάντως γράφει ότι «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή»... και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!!!
