Χρήστος Ζαβός
Κάποιοι απλά περιδιάβαιναν τα ερτζιανά.
Κάποιοι από συνήθεια και μόνο, άκουγαν μια ακόμη ραδιοφωνική συζήτηση μεταξύ του καλεσμένου και του δημοσιογράφου, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουν το περιεχόμενο της.
Κάποιοι πολύ λιγότεροι, έσπευσαν ν’ ακούσουν μήπως και ειπωθεί οτιδήποτε, για συγκεκριμένα πρόσωπα, κόμματα, ή ομάδες, κάτι τέλος πάντων που θίγει ή ευνοεί τα πιστεύω τους.
Κάποιοι ακόμη πιο ελάχιστοι, πήραν το πληκτρολόγιο για να λάβουν σημειώσεις προκειμένου να «χτίσουν» τα πολιτικά και όχι αθλητικά ρεπορτάζ τους.
Στα δικά μας τ’ αυτιά, η παρέμβαση της κυρίας Αλεξάνδρας Λυκούργου στο ραδιόφωνο του Πολίτη, δημιούργησε ένα κόμπο στο λαιμό και μια σιωπή που κατέβαλε όλο μας το είναι.
Τα εκατομμύρια λέξεις που γράψαμε στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, οι χιλιάδες ώρες που ξοδέψαμε στον ραδιοφωνικό αέρα, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, συμπυκνώθηκαν ως δια μαγείας στην 25λεπτη συζήτηση που είχε η αρμόδια ποινική ανακρίτρια για τη διαφθορά στο ποδόσφαιρο, με την συνάδελφο δημοσιογράφο.
Η κυρία Λυκούργου, μ’ ένα λόγο, μεστό, πειστικό περιεκτικό, σαφή και ξεκάθαρο, αναφερόταν σ’ όλα εκείνα που για δεκαετίες γράφουμε, μεταδίδουμε ή συζητούμε, προκειμένου το κοινό, να σχηματίσει μια εικόνα σε σχέση με τα διοικητικά κέντρα του ποδοσφαίρου και όχι μόνο.
Η τσαπατσουλιά της ΚΟΠ, το ασυμβίβαστο των αξιωματούχων, η διαφθορά που κυριαρχεί στο σύστημα της, η ανεπάρκεια των δομών του Κράτους να την αντιμετωπίσουν, ο ρόλος γλάστρας που υιοθετεί ο ΚΟΑ τα τελευταία χρόνια , η ανάμειξη πολιτικών προσώπων σε διαφόρων ειδών μηχανορραφίες, το κουκούλωμα κακουργηματικών πράξεων, μαζί και το «μυστηριώδες χρηματοδοτικό πρόγραμμα» όπως για χρόνια αποκαλούμε το οικονομικό αλισβερίσι της ομοσπονδίας με τις ομάδες… αποτελεί το βασικό αντικείμενο της δουλειάς μας εδώ και είκοσι χρόνια.
Σε λιγότερο από μισή ώρα, η κυρία Λυκούργου αποφεύγοντας τις συναισθηματικές εξάρσεις, χρησιμοποιώντας νομικούς όρους και χωρίς να δίνει περιθώρια παρερμηνείας περιέγραψε αυτό που για χρόνια προσπαθούμε να βγάλουμε προς τα έξω, όσοι μπήκαμε στο περιθώριο, όσοι δεν ανταλλάξαμε την σιωπή μας με κάποια «δουλειά» της ομοσπονδίας, όσοι πληρώσαμε το όποιο τίμημα να μείνουμε εκτός αυτού του σαθρού συστήματος.
Ενός συστήματος που λειτουργεί προς όφελος λίγων και εις βάρος πολλών. Κυρίως των παιδιών που ζουν και ονειρεύονται να παίξουν μπάλα, μα το σάπιο πλαίσιο δεν τους το επιτρέπει.
Παράλληλα η μικρή, μα τόσο σημαντική παρέμβαση της κυρίας Λυκούργου στη δημοσιότητα, υπενθύμισε σε λίγους ή πολλούς ότι τούτο το νησί, δεν κατοικείται μονάχα από διεφθαρμένους και μέτριου επιπέδου επαγγελματίες, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν πρόσωπα που με αξιοπρέπεια αφοσιώνονται στη δουλειά τους, μη αποκομίζοντας κάτι επιπλέον σαν όφελος.
Ως προς την ουσία της εξέλιξης, η παρέμβαση της Λυκούργου, κινητοποίησε επιτέλους τη νομική υπηρεσία, που πια καταχώρησε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ποινική υπόθεση για το ασυμβίβαστο του Κούμα!!!
Κάτι που εμείς φωνάζαμε για χρόνια, χωρίς όμως κανένα αντίκρισμα.
Ευχαριστώ κυρία…!!!
*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κύπρου στις 8 Φεβρουαρίου, 2026
