Θεόδωρος Τσιολάκης
Ανατριχίλα; Η τρίχα κάγκελο; Όπως θες μπορείς να το πεις. Δεν είναι κλισέ. Ο κόσμος της Ανόρθωσης σε κάνει να αναρωτιέσαι. Είναι ομάδα που πάει για πρωτάθλημα; Ευρώπη; Εξάδα; Όχι παλεύει για να μείνει κατηγορία και διανύει τη χειρότερη της σεζόν στη σύγχρονη εποχή της. Μα ο κόσμος είναι πιο εντυπωσιακός από ποτέ. Σε κάνει να ανατριχιάζεις, όχι γιατί γεμίζει γήπεδα επειδή βλέπει επιτυχίες, αλλά γιατί όσο και να τον πληγώνει αυτή η κατάσταση, αυτός είναι πιο πωρωμένος από ποτέ κάθε παιχνίδι.
Κυριακή ημέρα στις 17:00 το στάδιο "Στέλιος Κυριακίδης" ήταν καταγάλανο. Από κάθε λογής μεριά της Κύπρου, οι Ανορθωσιάτες ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την μακρινή Πάφο. Δύο χιλιάδες φίλοι της ομάδας βρέθηκαν στις κερκίδες και ήλπιζαν σε μία δεύτερη σερί νίκη και εξαιρετική εμφάνιση. Αντί αυτού αντίκρισαν τον χειρότερο τους εφιάλτη. Μία ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς πάθος, θέληση και το πιο σημαντικό ομάδα που δεν θυμίζει σε καμία περίπτωση ίχνος της λέξης "Ανόρθωσις".
Ευθύνες υπάρχουν παντού και σε όλους. Διοίκηση, τεχνικό διευθυντή, παίκτες, αλλά και προπονητή για το γεγονός πως αυτή η ομάδα κατάφερε απ' την εξαιρετική εμφάνιση με την ΑΕΛ να πάει στην παρουσία-δράμα με τον Ακρίτα.
Στο αγωνιστικό κομμάτι αυτό που πείραξε περισσότερο απ' όλα ήταν η αδυναμία της Ανόρθωσης να αντιδράσει μέσα στο γήπεδο και το γεγονός πως δεν υπήρχε πάθος και θέληση για τη νίκη, σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να περαστεί στους παίκτες ο χαρακτήρας του τελικού. Και σε αυτό είναι και η ευθύνη του Τιμούρ Κετσπάγια. Όταν απ' την μία καταφέρνεις σε παιχνίδια με μεγάλες ομάδες να τις δεις στα μάτια και να παίρνεις αποτελέσματα και απ' την άλλη με ομάδες θεωρητικά κατώτερες σου να έχεις κακή εμφάνιση και να χάνεις, τότε δεν είναι θέμα ποιότητας αλλά νοοτροπίας και έλλειψης ποδοσφαιρικού χαρακτήρα.
Πλέον δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο και για αυτό άμεσα η Ανόρθωση πρέπει να γυρίσει σελίδα, καθώς ότι έχτισε την περασμένη εβδομάδα το χάλασε με την ήττα από τον Ακρίτα. Η απόσταση των τριών βαθμών από τη ζώνη του υποβιβασμού είναι πολύ μικρή και τα επόμενα παιχνίδια με Άρη, Κρασάβα, Πάφο και ΕΝΠ αρκετά σημαντικά μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.
