Χρήστος Ζαβός
Κακά τα ψέματα. Έως ότου τελειώσει το πρωτάθλημα, όλοι θα βλέπουν φαντάσματα!!
Κάποιοι φοβούνται, κάποιοι αγχώνονται και κάποιοι φαντάζονται κινδύνους και προβλήματα, που δεν υπάρχουν. Ή τελικώς υπάρχουν;
Πάντως, όπως και να το δεις, όσο και να το ψάξεις, ένα φάντασμα σίγουρα υπάρχει.
Και όταν μιλάμε για την θέση του τερματοφύλακα στην Ομόνοια, το φάντασμα λέγεται Φαμπιάνο Ριμπέιρο Ντε Φρέιτας!!
Η ύπαρξη του στοιχειώνει κάθε τι που σχετίζεται με την θέση του άσσου και πολύ φοβάμαι ότι η σκιά του, θα βαραίνει τον καθένα που θα έρθει τα επόμενα χρόνια.
Σ' αυτή την χρονική περίοδο, το «θύμα» της υπόθεσης είναι ο άνθρωπος με τον οποίο τα τελευταία εφτά χρόνια, αποτελούν το δίδυμο των τερματοφυλάκων της ομάδας του «Λαού».
Ο Φράνσις Ουζόχο, μέχρι στιγμής, δυσκολεύεται ν' απαλλαγεί από την φοβέρα που προκαλεί το φάντασμα του συνοδοιπόρου του.
Άλλο σκαρί αυτός, με διαφορετικά προτερήματα και μειονεκτήματα, κλήθηκε μια «κακή» μέρα, να γίνει από ρεζέρβα του Φαμπιάνο, σε βασικός τερματοφύλακας της Ομόνοιας που προπορεύεται και κυνηγά το πρωτάθλημα!!
Δεν είναι και λίγο. Η μετάβαση είναι δύσκολη και χρειάζεται άντερα και γερά στομάχια, τα οποία ακόμη δεν έχει δείξει να έχει ο Ουζόχο!!
Όχι μόνο δεν του κάθονται τα παιγνίδια, τρώει γκολ, από φάσεις που θεωρητικά λογίζονται στα φόρτε του.
Τα κουσούρια του είναι άλλα και έχουν να κάνουν μάλλον με τις εξόδους παρά να τρώει σουτ από μακριά!!
Και όμως τρώει το γκολ του Νατέλ από τη Λεμεσό, τον καρφώνει ο Ροντρίγκες μες την Λευκωσία και στο καπάκι ο Κάστανος στη Λεμεσό, η ψυχολογία του κλονίζεται.
Και μιλάμε για ένα τερματοφύλακα, που το κομμάτι της ψυχολογίας, είναι ίσως το πιο καθοριστικό στοιχείο του παιγνιδιού του.
Λίγο να νιώσει καλά, λίγο να του βγει το παιγνίδι, είναι ικανός ν’ αναγκάσει έναν Κριστιάνο Ρονάλντο να του δώσει το χέρι. Δεν γράφω μαλακίες, τα ζήσαμε!!
Σε καλή ψυχολογία ήταν και σε κάποια φάση φέτος, όπου στην Ευρώπη, έπιασε μέχρι και πέναλτι στην Βιέννη.
Όσο όμως και να πήρε τα πάνω του, γύρισε στην φωλίτσα του να ζεσταθεί μες στις φτερούγες του μεγάλου Φαμπιάνο. Του οποίου όμως οι φτερούγες πληγώθηκαν, θέτοντας τον Ουζόχο προ μιας νέας κατάστασης.
Τούτη τη φορά, ξανά γυρνώντας κάτω από τα γκολ ποστ, έχει να διαχειριστεί ζητήματα πέρα για πέρα σημαντικά.
Χρειάζεται αρχικά να συνειδητοποιήσει την σημαντικότητα του. Ότι δηλαδή είναι ο βασικός τερματοφύλακας μιας ομάδας που θέλει να πάρει το πρωτάθλημα.
Συνάμα χρειάζεται ν’ απαλλαγεί από την «ασφάλεια» του Φαμπιάνο και ν’ αντέξει την πίεση.
Κάποιοι που βλέπουν «φαντάσματα» χέζονται πάνω τους σκεπτόμενοι ότι δεν θα την αντέξει.
Κάποιοι πιο αισιόδοξοι, εκτιμούν ότι όσο περνάνε τα παιγνίδια θα βρει τα βήματα του και δεν θ’ αργήσει εκείνο το ματς, που θα το κερδίσει μόνος του!!
Ο χρόνος θα το δείξει.
Πάντως ο «άσσος» της Ομόνοιας, είναι ένας χώρος που ελέω της παρουσίας του Φαμπιάνο, μοιάζει στοιχειωμένος. Ειναι δεδομένο ότι η εν λόγω κατάσταση θα μας απασχολήσει και τα επόμενα χρόνια.
Στην παρούσα όμως φάση, κάποιοι ήδη ξεκίνησαν να βλέπουν φαντάσματα. Το κακό είναι ότι ο Ουζόχο και τα προκαλεί και προσπαθεί να τα ξορκίσει. Δεν είναι και εύκολο!!!
