ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Η Γιουνάϊτετ του Ζοζέ και του Πολ παίρνει μορφή

Πέρσι προσπάθησε να της βρει κάτι για να πανηγυρίσει της Γιουνάϊτετ ο Μουρίνιο, φέτος θα πάει για τους μεγάλους τίτλους

Δημήτρης Χριστοφόρου

Δημήτρης Χριστοφόρου

dimis_r21@hotmail.com

Η Γιουνάϊτετ ξεκινά τη χρονιά της με ένα παιχνίδι απέναντι στη Ρεάλ, που την επαναφέρει απότομα στο επίπεδο που ανήκει και έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε κάποια πράγματα για τη νέα ομάδα του Ζοσέ Μουρίνιο και του Πολ Πογκμπά.

Κάθε προπονητής αρέσκεται στο να κερδίζει και να κατακτά τίτλους. Αυτονόητο. Μερικοί όμως, αυτοί του κορυφαίου επιπέδου, δε θέλουν μόνο να κερδίζουν, αλλά το θέλουν να γίνεται με το δικό τους τρόπο. Τέτοιος είναι ο Ζοσέ Μουρίνιο και αυτή τη Μαν. Γιουνάϊτετ θέλει να μας παρουσιάσει φέτος.

Δικαιολογίες όμως, όταν είσαι στη Γιουνάϊτετ και λέγεσαι Μουρίνιο, δεν υπάρχουν και είναι καλά γνωστό αυτό

Τα περσινά δεδομένα δεν ήταν εύκολα για τον ίδιο, αφού αποφάσισε να κάνει λίγες μεταγραφές ενδεκάδας, αλλά μια εξ αυτών ήταν η ακριβότερη όλων των εποχών. Όλοι ασχολούνταν με τα λεφτά που ξόδεψε για τον Πογκμπά, το αν τα άξιζε, αν αποδίδει και όλο αυτό δημιουργούσε ένα κλίμα υποχρέωσης των «Κόκκινων Διαβόλων» να κερδίζουν κάθε παιχνίδι και τον Πολ να ξεχωρίζει που έκανε ζημιά. Φέτος, οι Άραβες της Παρί έστρεψαν τα φώτα πάνω τους και ο Ζοσέ πέρασε ένα Καλοκαίρι χωρίς να ασχολούνται τόσο πολύ μαζί του. Όπως ακριβώς το θέλει ο Πορτογάλος.

Ήταν φανερό πως η ομάδα πέρσι δεν ήταν έτοιμη. Είχε αρκετούς παίκτες στους οποίους δεν πίστευε αλλά τους βρήκε εκεί και δε γινόταν να φύγουν μεμιάς όλοι. Είχαν ψηλά συμβόλαια και αυτό δυσκολεύει τα πράγματα. Στην αρχή τους δοκίμασε κιόλας, αλλά φανερά η παρουσία του Ρούνι, του Σο και μερικών άλλων δε βοηθούσε. Οι βαθμοί χάνονταν,  η αναζήτηση του τρόπου να αξιοποιηθεί καλύτερα ο Πογκπά μπέρδευε τα πράγματα και η κριτική αυξανόταν. Τελικά ανασύρθηκε από το ντουλάπι ο Κάρικ, ανέβηκε ο Ερέρα, μπήκε και προσαρμόστηκε ο Μικταριάν, βγήκε ο Ρούνι εντελώς εκτός και το πράγμα άρχισε να κυλά. Ήταν πια αργά για την πρέμιερ, αλλά την κατάλαβε νωρίς τη δουλειά ο Μουρίνιο και κυνήγησε ότι άλλο υπήρχε για να πάρει, ώστε να μην υπάρχει αμφισβήτηση στο πρότζεκτ του. Το λιγκ καπ, το Europa και το σούπερ καπ θα καταγράφονται αριθμητικά για πάντα στο παλμαρές του και του έδωσαν χρόνο για να βελτιώσει κι άλλο την ομάδα του.

Από πολύ νωρίς, πριν καν τον τελικό του Europa, έδωσε τη λίστα του στον Εντ Γούντγουορντ για το τι ήθελε. Τη μεταγραφή του Λίντελοφ που είχε κλείσει και το Γενάρη, τη φρέναρε για να στηρίξει Τζόουνς και Σμόλινγκ αλλά μάλλον δεν δικαιώθηκε, να την ενεργοποιήσει για να σταθεροποιήσει ένα αμυντικό δίδυμο με τον Μπαγί που είναι στα 23. Έναν αμυντικό χαφ που να ελευθερώσει τους Πογκμπά και Ερέρα, τον οποίο ζήτησε να κρατήσουν και αυτό έγινε παρά τις προσπάθειες του Βαλβέρδε να τον πάει Βαρκελώνη, αφού δε γίνεται να γίνει νεότερος ο Κάρικ. Ο Μάτιτς ήταν πάντα μια επιλογή, θα προτιμούσε τον Ντάϊερ της Τότεναμ αλλά τον βρήκε ιδιαίτερα ακριβό, με το γεγονός πως έχουν δουλέψει ξανά μαζί να βοηθά.

Από εκεί και πέρα, ήθελε ένα φορ βαρβάτο και επέλεξε τον Γκριεζμάν. Το εμπάργκο της Ατλέτικο όμως έκανε το Γάλλο να ανανεώσει εκεί, με τον Μουρίνιο να στρέφεται στο Μοράτα της Ρεάλ, ενώ από εκεί ήθελε και τον Χάμες. Ένα δεκάρι για να ελευθερώσει εντελώς τον Πογκμπά στο να κάνει την box to box δουλειά του. Είναι γνωστή η κόντρα με αφορμή το θέμα Ντε Χέα, με τη «Βασίλισσα» να προτιμά να μη δώσει παίκτη στη Γιουνάϊτετ. Έτσι, στράφηκε προς τον Λουκακού και τον πήρε. Παίκτης που έχει τα χαρακτηριστικά να μπορεί να παίξει και στο παιχνίδι κατοχής αλλά και στην αντεπίθεση. Όπως τον θέλει ο Μουρίνιο δηλαδή. Τέλος ήθελε και ένα αριστερό εξτρέμ, Πέρισιτς, για δημιουργία και γκολ.

Τελικά, φαίνεται πως θα συμβιβαστεί με λιγότερες προσθήκες αφού τα λεφτά ήταν πολλά. Έδωσε €165εκ. για να πάρει τρεις παίκτες και 1-2 ακόμα θα τους πάρει.

Δικαιολογίες όμως, όταν είσαι στη Γιουνάϊτετ και λέγεσαι Μουρίνιο, δεν υπάρχουν και είναι καλά γνωστό αυτό. Φέτος όλοι περιμένουν να δουν μια ομάδα που θα ελέγχει περισσότερου τους αγώνες της, να μην τρώει γκολ στην πρώτη ευκαιρία του αντιπάλου και να μπορεί να «σκοτώνει» τα ματς για να αποφευχθούν αυτά τα 1-1 που είχαν καταντήσει ανέκδοτο πέρσι.

Δε θα κρίνει τίποτα σοβαρό το παιχνίδι με τη Ρεάλ, αλλά είναι ένα τεστ σοβαρό για να δεις πόσο έχεις πλησιάσει στο πραγματικά κορυφαίο επίπεδο. Φέτος δούλεψε με την ησυχία του, έκανε αρκετά φιλικά για να έχει την ομάδα έτοιμη από νωρίς και θα μπορεί πλέον να κατεβάσει 11αδα με 6-7 παίκτες δικής του επιλογής. Θα είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην ομάδα που είχε στο μυαλό του, χτισμένη ακόμα πιο πολύ γύρω από τον Πογκμπά, οπόταν θα μπορούμε να την κρίνουμε καλύτερα και πιο αυστηρά. Θέλει να «χτυπήσει» τους αληθινά μεγάλους τίτλους φέτος άλλωστε, οπόταν ο πήχης ανεβαίνει.

Η Γιουνάϊτετ θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον το αν θα ανταποκριθεί αυτή και ο Πογκμπά στις νέες απαιτήσεις. Εδώ θα είμαστε να τα λέμε.

Υ.Γ: Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η Ρεάλ, αλλά για αυτήν θα τα πούμε αύριο.

Μπαλαγνωστήριο: Τελευταία Ενημέρωση

Ο Πεπ Κουαρδιόλα με τον Σεΐχη Μανσούρ

Pep’s revolution

Ο Κουαρδιόλα ξόδεψε αρκετά για να κάνει τη Σίτι που ήθελε. Πλέον είναι η ώρα του γηπέδου.
Δημήτρης Χριστοφόρου
 |  ΜΠΑΛΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ