ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
24 sports

ΑΠΟΕΛ: Η ζωή στην εποχή των πωλήσεων

Το να ξέρεις να πουλάς είναι τέχνη, τόσο όσο και αυτή του να αγοράζεις

Δημήτρης Χριστοφόρου

Δημήτρης Χριστοφόρου

dimis_r21@hotmail.com

Είναι η δεύτερη σεζόν που ο ΑΠΟΕΛ επέλεξε στρατηγικά να προχωρεί σε επενδύεις των χρημάτων που παίρνει από τα κύπελλα Ευρώπης σε παίκτες, με σκοπό να τους εξελίσσει, να τους ανεβάζει την αξία και ακολούθως να καρπώνεται το όφελος με πώληση.

Η περίπτωση του Πιέρου Σωτηρίου είναι χαρακτηριστική και οδηγός για το κομμάτι των πωλήσεων, καθώς έφυγε ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε: πρωταγωνιστής σε μια ομάδα πρωταθλήτρια και με μεγάλα γκολ σε πορεία προς τους «16» του Europa League. Ομάδες που φιλοδοξούν τέτοιες πορείες να τις κάνουν ενδιαφέρθηκαν και η Κοπεγχάγη πλήρωσε καλά λεφτά για να τον πάρει.

Όμως αυτή η διαδικασία έχει και την αντίθετη όψη της. Είναι πράγματα που σύλλογοι που το έκαναν επιστήμη το αγοράζω και πουλώ, αντιμετώπισαν. Το πρώτο έχει να κάνει με το συναισθηματικό κομμάτι του ποδοσφαίρου. Ο κόσμος δένεται με παίκτες αλλά πριν προλάβει να τους χαρεί αυτοί φεύγουν. Δεν μπορεί να βλέπει τον κάθε Σάλαι ως € ο οπαδός. Για αυτό παίκτες τύπου Μοράις είναι απαραίτητοι για να διατηρείται η συνέχεια του δεσίματος συλλόγου, αποδυτηρίων, κόσμου. Είναι τεράστιας σημασίας αυτή η αλυσίδα.

Το δεύτερο είναι πως το πότε θα φύγει κάποιος το ορίζει η ίδια η αγορά και όχι μόνο ο πωλητής. Αν ο κάθε Αραβικός σύλλογος θέλει να σου πάρει Βάντερ η Ντε Βινσέντι πριν από κρίσιμα ματς, τότε το να μην τον δώσεις σημαίνει πως ίσως χάσεις κάποια σημαντικά λεφτά. Πρέπει να ζυγίσεις τις καταστάσεις.

Το τρίτο είναι το καθαρά ποδοσφαιρικό. Να μην επηρεάζεται η ομάδα από την απώλεια παικτών ως προς τους στόχους της. Όταν η Πόρτο πουλούσε και έπαιρνε πρωταθλήματα σερί, ήταν το τέλειο επιχειρηματικό πλάνο. Όταν άρχισε να τα παίρνει η Μπενφίκα, δεν ασχολούνταν με το πλάνο αλλά με τις απώλειες των τίτλων. 

Αυτή την περίοδο προέκυψε το θέμα Εμπεσίλιο. Προέκυψε με τρόπο που δε βοηθά να αναδειχθεί η αξία του παίκτη. Ζήτημα που η άφιξη του παίκτη στην Κύπρο πρέπει να λύσει. Είναι στο προσκλητήριο για Πολωνία και το σωστό είναι να μείνει με την ομάδα μέχρι να φύγει, αν φύγει, και ανεξάρτητα από το αν υπάρχει συμφωνία με τον Ντέβι που επίσης δεν προέκυψε τυχαία.

Όταν ρώτησα στον «αέρα» τον εκπρόσωπο τύπου για τον Αργεντινό πήρα την εξής απάντηση: «θα μας απασχολήσει μόνο αν παραστεί ανάγκη στη θέση που παίζει». Βλέποντας την εξέλιξη των γεγονότων, ήταν ακριβώς το τι ίσχυε. Ποδοσφαιρικά βέβαια, ο Εμπεσίλιο με τον Ντε Βινσέντι σαν νοοτροπία και στυλ παίκτη ουδεμία σχέση έχουν αλλά αυτό είναι άλλο κομμάτι.

Είναι κάτι που κι ο κόσμος του ΑΠΟΕΛ θα συνηθίσει σιγά σιγά, πως όπως πας και αγοράζεις από την «Ακαδημία Πούσκας», θα έρχονται να παίρνουν και αυτοί από σένα. Επιχειρηματικά, αυτό αποτελεί υγεία και ο ΑΠΟΕΛ ας μην ξεχνάμε ποδόσφαιρο λτδ είναι. Πλέον αποφάσισε να λειτουργεί ως τέτοια αφού οι επιτυχίες του στην Ευρώπη τον ανέβασαν επίπεδο και στις επαφές με τους άλλους συλλόγους.

Το «πέτυχε αυτό και το άλλο με τον ΑΠΟΕΛ» ως επιχείρημα για να πάρει έναν παίκτη η Κοπεγχάγη μετρά διαφορετικά όταν οι πρωταθλητές Δανίας σε αντιλαμβάνονται ως μια ομάδα του επιπέδου τους.

Εν κατακλείδι, η τέχνη του να πουλάς παίκτες είναι το ίδιο σημαντική με το να αγοράζεις. Το πλάνο του ΑΠΟΕΛ δείχνει να πάει καλά αλλά είναι δύσκολη δουλειά με απρόοπτα στην πορεία της. Έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα τα πάει.

Μπαλαγνωστήριο: Τελευταία Ενημέρωση