ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Ανόρθωση: Εμπρός για νέες Τραπεζούντες

Η ιστορία της Ανόρθωσης είναι πολύ μεγάλη, αλλά πάει καιρός που λείπουν οι επιτυχίες

Δημήτρης Χριστοφόρου

Δημήτρης Χριστοφόρου

dimis_r21@hotmail.com

Είναι μερικές στιγμές στη ζωή που αντιλαμβάνεσαι τη σημασία τους, μόνο από το γεγονός πως θυμάσαι επακριβώς που ήσουν και τι έκανες τι στιγμή που τις έζησες. Δεν είναι πολλές άλλωστε αυτές οι στιγμές. Για τους Ανορθωσιάτες, μια τέτοια είναι η 3η Αυγούστου 2005. Είτε είσαι μες τους λίγους που ήταν εκεί, είτε στους ακόμα λιγότερους που έπαιζαν, είτε στις δεκάδες χιλιάδες που από κάπου το έβλεπαν και μέτραγαν τα λεπτά μέχρι να λήξει.

Πως γινόταν ακριβώς ένα χρόνο πριν με τα λεπτά του τελικού του Euro που ήταν ατέλειωτα και αν δεν έμπαινε ο Jimmy Jump μέσα μάλλον δε θα τελείωναν και ποτέ; Όχι τυχαία, οι αγώνες της Ανόρθωσης με την Τραπεζούντα συγκέντρωσαν ενδιαφέρον και μαζική υποστήριξη ανάλογο με της παρέας του Ρεχάγκελ το 2004.

Η Ανόρθωση μπορεί να ζήσει 10 ζωές με το παρελθόν της, αλλά είναι η ώρα να αρχίσει να γράφει τις επόμενες σελίδες του βιβλίου της ιστορίας της.

Εκείνες τις μέρες που έγιναν οι αγώνες, καταλάβαινες τη σημασία τους από τα μέτρα ασφαλείας με διπλούς και τριπλούς ελέγχους στο ΓΣΠ, τις συζητήσεις στα καφενεία και όλα τα ποδοσφαιρικά στέκια. Μετά το 3-1 του Ιούλη, υπήρχαν περισσότερες ελπίδες αλλά ακόμη η αισιοδοξία ήταν συγκρατημένη. Δεν ήταν ημερήσια διάταξη τότε να προκρίνεσαι επί του Γιαταρά, του Κοχντενίζ Καραντενίζ και του Φατίχ Τεκέ άλλωστε.

Το χάντικαπ της νίκης με +2 εξανεμίστηκε από το 40’ με το γκολ του Τεκέ, αυτός ο άτιμος ότι φάση έβρισκε σε «σκότωνε», αλλά η Ανόρθωση άντεχε. Μαζί της άντεχαν και ίδρωναν μέσα στο κατακολαίκαιρο οι χιλιάδες των κύπριων φιλάθλων που είχαν στο μυαλό τους πως εκείνα τα λεπτά έπαιζε όλη η Κύπρος απέναντι στον κατακτητή. Μακάρι να ήταν έτσι και να έφτανε αυτή η αντοχή για μια ώρα προκειμένου να επιφέρεις πλήγμα στον κατακτητή. Αλλά ένας λαός που κατέκλυσε το «Ελευθέρια» σε αγώνα χάντμπολ Κύπρος-Τουρκία το 1995 είναι λογικό να το βλέπει κι έτσι.

Όπως εξελίχθηκε το ματς, η πρόκριση ήρθε με τον πιο ηδονικό τρόπο για τους Κύπριους, με τον πιο εκνευριστικό για τους Τούρκους. Γκολ ξενέρωμα στις καθυστερήσεις, βρισιές για την κακιά τη μοίρα. Οι μισοί, έβριζαν ακόμα και αφού ακυρώθηκε και κατάλαβαν τι έγινε από τους πανηγυρισμούς των άλλων μισών. Η σημαία όμως σηκώθηκε και ακολούθησε το απόλυτο πανδαιμόνιο στους δρόμους όλης της ελεύθερης Κύπρου. Τέτοια υποδοχή ομάδας δεν ξανάγινε και να το ξέρετε πως όσοι έζησαν την Ανόρθωση τότε, ακόμα και ο Ανδρέας Παντελή, αν τους ρωτήσεις να διαλέξουν Τραπέζουντα ή τσάμπιονς λιγκ, το πρώτο θα διαλέξουν.

Αυτή η ιστορική αναδρομή σαφώς και πρέπει να γίνεται. Η Ανόρθωση μπορεί να ζήσει 10 ζωές ενθυμούμενη και τιμώντας το παρελθόν της. Είναι αρκετά όσα γράφουν τα βιβλία ιστορίας που την αφορούν για να τη διατηρήσουν μεγάλη νυν και αεί. Όμως, πάνε αρκετά χρόνια πια που ο Ανορθωσιάτης για να βρει περηφάνια πρέπει να ψάξει στο youtube.

Οι επιτυχίες του παρελθόντος είναι εκεί και δεν μπορεί να τις σβήσει κανείς. Αυτές όμως γεννούν και την υποχρέωση σε όσους διοικούν την ομάδα για να αρχίσουν τη συγγραφή των επόμενων σελίδων με χρυσό χρώμα. Ειδικά όταν στην παρούσα συγκυρία η κεφαλή αποτελείται από το ίδιο πρόσωπο που υπήρχε και τότε. Όλοι οι σύλλογοι από την ιστορία τους διαμορφώνουν το μέγεθός τους και η παρούσα τους κατάσταση με βάση αυτήν ακριβώς την ιστορία κρίνεται πετυχημένη ή όχι.

Είναι αντιληπτό, πως για ένα σύλλογο που μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία όπως αυτή της Τραπεζούντας, ο πήχης είναι στον ουρανό. Το ζητούμενο πια, είναι οι επόμενες Τραπεζούντες.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Μπαλαγνωστήριο: Τελευταία Ενημέρωση

Ο Πεπ Κουαρδιόλα με τον Σεΐχη Μανσούρ

Pep’s revolution

Ο Κουαρδιόλα ξόδεψε αρκετά για να κάνει τη Σίτι που ήθελε. Πλέον είναι η ώρα του γηπέδου.
Δημήτρης Χριστοφόρου
 |  ΜΠΑΛΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ