ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Όποιος τα φέρνει, τα παίρνει

Δημήτρης Χριστοφόρου

Δημήτρης Χριστοφόρου

dimis_r21@hotmail.com

Το 2018 ένας ακόμα κύκλος των ευρωπαϊκών διοργανώσεων κλείνει και οι πληροφορίες για τις αλλαγές που σκέφτεται να κάνει σε αυτές η UEFA δίνουν και παίρνουν. Η συζήτηση περί του πώς θα διεξάγεται το champions league είναι η πλέον ενδιαφέρουσα  αφού εκεί είναι και το χρήμα.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως ο κύκλος 2015-18 θα είναι ο τελευταίος που υπάρχει η παρούσα μορφή εισόδου στους ομίλους, με τα προκριματικά να είναι χωρισμένα σε πρωταθλητές και μη. Πριν αναλύσουμε τα δεδομένα, καλό είναι να θυμίσουμε πως προέκυψε αυτός ο κύκλος 2009-2018.

Ο Πλατινί έψαχνε τρόπο να βάλει όσες παραπάνω χώρες, ή αγορές αν προτιμάτε, στους ομίλους προκειμένου από τη μια να αναπτύξει το προϊόν και από την άλλη βέβαια να ευχαριστήσει τις ομοσπονδίες-μέλη που αυτές άλλωστε τον εκλέγουν. Αρχικά, είχε σκεφτεί να δώσει θέση στις κυπελλούχες των χωρών, να τονίσουμε εδώ πως τα πρωταθλήματα στις μεγάλες χώρες τα διοργανώνουν οι λίγκες ενώ τα κύπελλα οι ομοσπονδίες, προκειμένου να αναβαθμίσει εκείνο το θεσμό. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και καταλήξαμε τελικά στην παρούσα μορφή. Όμως Πλατινί πια δεν υπάρχει και επίσης μπορεί η ψήφος της ΚΟΠ να μετρά το ίδιο στις εκλογές της UEFA σε σχέση με αυτήν της Αγγλικής FA, αλλά η συνεισφορά των δυο χωρών στο προϊόν Champions League δεν είναι ίδια.

Οι μεγάλες χώρες αυτό που ζητούν είναι να παίρνουν το κομμάτι από την πίττα που τους αναλογεί, αφού τα δικά τους κανάλια πληρώνουν τα περισσότερα για δείχνουν τους αγώνες, τα παιχνίδια των δικών τους ομάδων κάθονται να δουν ποδοσφαιρόφιλοι εκτός Ευρώπης κτλ. Οπόταν χρειάζονται οι δικές τους ομάδες να έχουν εξασφαλισμένη τη θέση τους στους ομίλους για να αποφεύγονται απρόοπτα. Να το πούμε πιο απλά: Είναι αδιανόητο για τους μεγάλους να παίζουν για μια θέση στους ομίλους Πόρτο-Ρόμα και Βιγιαρεάλ-Μονακό και να διεκδικούν την ίδια επιτυχία η Ντάνταλκ με τη Λέγκια σε μεταξύ τους αγώνες. 

Οπόταν, αυτό που αναμένουμε να γίνει, σύμφωνα με τους «Times» είναι να δοθούν στις τέσσερις μεγάλες λίγκες, εγγυημένες οι μισές θέσεις των ομίλων με τέσσερις στην κάθε μια από Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και Γερμανία.

Θα πει κάποιος πως στερούνται τα όνειρα από τους «μικρούς». Από την άλλη απαντούν οι «μεγάλοι» πως καπιταλισμό έχουμε και εντελώς κυνικά «όποιος τα φέρνει, τα παίρνει».  Προσωπικά δεν μπορώ παρά να δώσω ένα δίκαιο στις μεγάλες λίγκες που ζητούν εγγυημένες θέσεις, αφού τα έσοδα της διοργάνωσης πολλαπλασιάστηκαν όταν επετράπη και σε μη πρωταθλήτριες να μπουν να παίξουν, δηλαδή περισσότερες ομάδες των μεγάλων χωρών. Αυτοί ξοδεύουν και τα μεγάλα ποσά επενδύοντας στο σπορ άλλωστε.

Εξάλλου από το 1998 που έγινε αυτή η αλλαγή, μόνο ομάδες αυτών των τεσσάρων λιγκών έπαιξαν τελικό με την εξαίρεση αυτού της Πόρτο με τη Μονακό το 2004. Μόνη αξιοσημείωτη επιτυχία πρωταθλήτριας από αυτές που εκμεταλλεύτηκαν το παράθυρο που άνοιξε ο Πλατινί και μπήκαν, ήταν αυτή του ΑΠΟΕΛ του 2012 που μπήκε στους οκτώ. Οι υπόλοιπες, στην πλειοψηφία τους δεινοπάθησαν στους ομίλους με αποκορύφωμα εκείνο το Δυναμό-Λιόν 1-7 που έμεινε στην ιστορία.

Αυτές οι χώρες κυριαρχούν, αυτές προσφέρουν το μεγάλο θέαμα και αυτές κάθεται όλος ο πλανήτης να της δει να παίζουν. Αφήστε έξω τις δικές μας ομάδες (Κυπριακές και Ελλαδικές) και αναρωτηθείτε πόσοι από σας θα βλέπατε το Αστάνα-Γαλατασαράϊ σε σχέση με το Ρόμα-Άρσεναλ ή το Ζίλινα-Κλουζ σε σχέση με το Βαλένθια-Ντόρτμουντ και θα καταλάβετε το σκεπτικό μου.

Υ.Γ.: Μια προϋπόθεση μόνο: Είμαι κάθετα αντίθετος στο να υπάρχουν εγγυημένες θέσεις σε ομάδες μέσα στα πρωταθλήματα. Δηλαδή αν η Λέστερ πάρει πρωτάθλημα και η Μαν. Γιουνάϊτετ μείνει έξω, μαγκιά της. Αυτά τα συμβόλαια του Μπερτομέου στο μπάσκετ, είναι καταστροφή του αθλήματος για να είμαστε ξεκάθαροι.

Υ.Γ. (1): Το τι είναι δίκαιο και τι όχι, είναι πάντα η οπτική που το βλέπεις. Για μένα ας πούμε, δεν είναι δίκαιο να μπει η Λέγκια ομίλους έχοντας αποκλείσει κατά σειρά Ζιρίνσκι, Τρένσιν και Ντάνταλκ (αν τα καταφέρει βέβαια). Είναι υπερβολικά δυσανάλογος ο βαθμός δυσκολίας του εγχειρήματος σε σχέση με τα οφέλη της πιθανής επιτυχίας. Αν παίξει με ένα Άγιαξ και περάσει, τότε ναι δικαιότατα να μπει.

Υ.Γ.(2): Ο καθένας εκφράζει τη γνώμη του, δημοκρατία έχουμε. Δεκτές και οι διαφωνίες.

Μπαλαγνωστήριο: Τελευταία Ενημέρωση

Ο Πεπ Κουαρδιόλα με τον Σεΐχη Μανσούρ

Pep’s revolution

Ο Κουαρδιόλα ξόδεψε αρκετά για να κάνει τη Σίτι που ήθελε. Πλέον είναι η ώρα του γηπέδου.
Δημήτρης Χριστοφόρου
 |  ΜΠΑΛΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ