ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Κάποιοι… δεν θέλουν

Χρίστος Ζαβός

Χρίστος Ζαβός

Να και πάλι η βία επανήλθε στα γήπεδα. Όχι πως έλειψε και πολύ αλλά λέμε τώρα… καιρό είχαμε να δούμε ντου από αστυνομία, ντου και από τα «καλόπαιδα».

Να βαράν οι μεν στο ψαχνό και να απαντούν οι άλλοι πετώντας κάθε λογής επικίνδυνα αντικείμενα προς τους συνανθρώπους τους.

Δεν τιμά και κανένα. Δεν μπορεί όμως να καταδικάζουμε «μετά βδελυγμίας» (φράση που χρησιμοποιεί ο κάθε αρμόδιος χωρίς όμως να ενδιαφέρεται καθόλου)  τα επεισόδια, βάζοντας όμως το κεφάλι μας στο χώμα, όπως κάνει ο συμπαθής στρουθοκάμηλος.

Άμα δηλαδή δεν τοποθετήσει κανείς το όλο θέμα στην πραγματικότητα και απλά αναλώνεται σε διάφορα σχέδια δράσης ή βαρύγδουπες δηλώσεις, τίποτα δεν θα γίνει. Όπως και δεν έγινε για χρόνια.

Λοιπόν, είμαι της άποψης ότι η αστυνομία και αυτοί που ηγούνται του σώματος είναι οι απόλυτοι υπεύθυνοι. Κυρίως, κυρίως όμως ο εκάστοτε Υπουργός Δικαιοσύνης που φορά κάθε φορά το μανδύα του σερίφη και κάνει τον καμπόσο στις τηλεοράσεις και τα ράδια.

Ο ερασιτεχνισμός που χαρακτηρίζει τα μεγάλα κεφάλια, μην ξεχνάμε ότι θέτει σε κίνδυνο τους ίδιους τους συναδέλφους τους που γίνονται έρμαιο στις ορέξεις των δήθεν χουλιγκάνων της Κύπρου.

Παρεμπιπτόντως να πω ότι πραγματικοί χούλιγκαν στην Κύπρο δεν υπάρχουν. Άμα κανείς έχει ζήσει στο εξωτερικό νομίζω ότι εύκολα μπορεί να το διαπιστώσει. Άμα δηλαδή φέρεις ειδικούς από το εξωτερικό που ασχολούνται με τη βία στα γήπεδα, στο πι και φι θα εξαφανίσουν τα καλόπαιδα τα δικά μας.

Δεν εννοώ σε καμία περίπτωση ότι δεν υπάρχουν επαγγελματίες αστυνομικοί ευσυνείδητοι που έχουν όλη τη διάθεση ν’ ασχοληθούν αλλά το «σύστημα» δεν τους αφήνει. Ρωτήστε τους κιόλας να μάθετε. 

Από τη μεριά μου θέλω να ρωτήσω πόσοι είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω ή μέσα στα επεισόδια σε κάθε ομάδα; Στο εξωτερικό είναι στρατός από δαύτους. Στην Κύπρο; Δεν ξεπερνούν τους πενήντα.

Μπορεί ή όχι η αστυνομία να τους κάνει κουμάντο; Με συγχωρείς άμα δεν, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Στην τελική, φαίνεται ότι υπάρχει μια διαχρονική απροθυμία εκ μέρους των ιθυνόντων για να καταπολεμήσουν τέτοιου είδους φαινόμενα.

Στην Κύπρο είμαστε γνωρίζουμε όλοι, ότι οι χούλιγκαν είναι παιδιά δικά μας. Είναι παιδιά διευθυντών, είναι παιδιά κομματικής νεολαίας, είναι παιδιά ενταγμένα στην ακροδεξιά που ζει και βασιλεύει, είναι παιδιά των διοικούντων, είναι παιδιά που ζουν από μεροκάματο είναι παιδιά του καθενός.

Απ αυτούς την πληρώνουν κυρίως αυτοί που δεν έχουν το «μέσο» να την βγάλουν καθαρή. Κυρίως νεαροί που ακόμη δεν ξεσχίστηκαν στο «πόλεμο του τσιμέντου».

Στην Κύπρο δεν υπάρχει αυτό που λέμε, μένος προς κάθε μορφή εξουσίας. Δεν υπάρχει το μένος που επικρατεί σε άλλες χώρες όπου οι μορφές εξουσίας δέχονται πλήγματα από κόσμο που βγαίνει στους δρόμους.

Στο νησί, τα πολιτικά κόμματα, η εκκλησία καμιά φορά και η ίδια η αστυνομία απολαμβάνουν καλώς ή κακώς την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του κόσμου.

Τα επεισόδια γίνονται έτσι για το «γαμώτο». Για να κάνουν τους νταήδες στους φίλους τους, για να επικρατήσουν εντός της παρέας, για να μιμηθούν εικόνες που βλέπουν στο YouTube από ομάδες του εξωτερικού, για να ζήσουν την αδρεναλίνη ενός επικίνδυνου παιγνιδιού. Και βεβαίως, βεβαίως για να στείλουν μήνυμα στους «σκληροπυρηνικούς» των άλλων ομάδων  ότι είναι οι πιο ισχυροί του νησιού.

Σ’ αυτό το παιγνίδι η αστυνομία συμμετέχει χωρίς καμιά σοβαρότητα. Επαναλαμβάνω ότι άμα όντως υπήρχε θέληση και κυρίως επαγγελματισμός θα είχαν εξαφανιστεί όπως οι κατσαρίδες μετά το ψέκασμα στο σπίτι. Η βία δεν πολεμάται  με τα ρόπαλα, αλλά με σχεδιασμό και μέτρα πρόληψης.

Κάποιους όμως τους βολεύει. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Οι τελευταίοι που φταιν είναι οι αστυνομικοί που κυνηγούν ή κυνηγιούνται.

Άλλοι είναι οι υπεύθυνοι. Αυτοί κυρίως κάθονται στο γραφείο και εκπονούν σχέδια ή... παίζουν τάβλι.

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση

Box to box

Box to box

Η Ελληνική Τράπεζα και το 24sports μαζί στην ενημέρωση για τις κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη
Χρίστος Ζαβός
 |  DE ΖΑΒΟΥ