ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

De Ζαβού: Μια κούκλα Σκαλιώτισα (2)

Χρήστος Ζαβός

Χρήστος Ζαβός

«Πάνω στη πλάκα δηλαδή. Η ηλικία της – 23- , ίσα που τελείωσε τις σπουδές. Η δυναμική της- γέμισε σχεδόν η έδρα- στα φόρτε. Έχει και καινούργιο σπίτι- Αρένα- και ένα πεθερό προκομμένο και με παχύ πορτοφόλι – Καραπάτακη-. Τι άλλο θες; Και να γυρίσει μόνο και να σε δει, πολλή σου πέφτει»… τούτη ακριβώς ήταν η πρώτη αναφορά που είχαμε κάνει φέτος για την ΑΕΚ. 28 Ιουλίου μια μέρα μετά το νικηφόρο ματς επί των Λευκορώσων.

Από τότε μεγάλωσε ένα χρόνο. Δεν άλλαξε πολύ, ίσα, ίσα που ωρίμασε. Και ξέρεις όπως και στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο οι επιτυχίες και οι αποτυχίες είναι που καθορίζουν την προσωπικότητα του καθενός.

Και όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο, ο κάθε τίτλος είναι επιτυχία. Είτε είναι ο πρώτος και ο μοναδικός, είτε είναι ο τριακοσιοστός έκτος της ιστορίας σου. Έχουν όλα την ίδια βαρύτητα. Και το δεύτερο κύπελλο επίσης.

Ιστορικό επίτευγμα. Και συνήθως η ιστορία γράφεται από τις προσωπικότητες και όχι από τους κομπάρσους. Αυτούς που δεν πτοούνται στις ιστορικές στιγμές. Δεν τρομάζουν απέναντι στα δύσκολα…

Άμα θες ένα παράδειγμα να στο παραθέσω αμέσως. Δες ποιοι συμμετέχουν στο πρώτο γκολ της ομάδας. Κτυπά το φάουλ ο Λαρένα. Πιάνει τη κεφαλιά ο Καταλά και σκοράρει ο Φλοριάν. Μακράν οι παίκτες που καθόρισαν την ΑΕΚ των τελευταίων χρόνων. Τους λες και τρεις σωματοφύλακες. Οι οποίοι στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά είναι στην ουσία τέσσερις. Όπως και στην ΑΕΚ επίσης. Γιατί το δεύτερο γκολ σημειώνει ο τέταρτος των προσωπικοτήτων της ομάδας, Ακοράν.

Είναι αυτοί και οι συμπαίκτες τους που δημιουργούν εκείνο το μαγικό τρίλεπτο και σκορπούν τον αντίπαλο, στερώντας του το προβάδισμα. Στο πι και φι. Θέλει ποιότητα, ταλέντο και χαρακτήρα.

Και πες μου ποιος απ’ τους πιο πάνω δεν τα διαθέτει. Εδώ ο Φλοριάν λίγο πριν μπει αλλαγή και ενώ η ομάδα του βρίσκεται πίσω στο σκορ, γυρνά στην κερκίδα και ντοπάρει τον κόσμο. Σημαίνει ότι το πιστεύει. Σημαίνει ότι το θέλει. Το επιθυμεί… και κυρίως δεν κολώνει.

Και μπήκε μέσα ο αθεόφοβος και τους κάνει γιο-γιο. Όσο χαλαροί ήταν οι Γιούστε και Ρομπέρζ στο Α’ ημίχρονο άλλο τόσο τους βγάλει το λάδι, ιδιαίτερα του Ισπανού.

Βέβαια δεν τα κάνει όλα μόνος του. Τον βοηθά κυρίως ο Ινιάκεθ από τον πάγκο. Ο οποίος Ινιάκεθ δεν είναι ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο, στην Κύπρο όμως αλλάζει τα συστήματα καλύτερα από τον οποιοδήποτε άλλο.

Το πόσες φορές έχουμε αναφερθεί σε τούτη την ικανότητα του, απλά διάβασε τα κείμενα μας που αφορούν την ΑΕΚ. Δες τι γράφαμε σ’ εκείνο το κείμενο της 28ης Ιουλίου

«Είναι κατ’ εμέ και το γράφω από πέρσι, ο προπονητής που ξέρει να ελίσσεται καλύτερα στον πάγκο από τον οποιοδήποτε συνάδελφο του στην πιάτσα. Θυμάμαι το παιγνίδι με την ΑΕΛ, του προηγήθηκε ο Πάμπος και μετά τον τον τσαλάκωσε σαν χαρτί αλλάζοντας του δύο με τρία συστήματα, μέσα σε 60 λεπτά. Εντυπωσιακό και καθόλου εύκολο για προπονητές. Έχει αδυναμίες; Φυσικά. Εσύ όμως είσαι ο Σούπερμαν ή ο Χριστός και περπατά πάνω στο νερό;».

Λοιπόν, ο αναμαλλιάρης βλέπει ότι η ομάδα του παραπαίει στο Α’ ημίχρονο. Ουσιαστικά απέναντι στον Απόλλωνα αγωνίζεται η τριάδα πίσω των στόπερ και ο Λαρένα ο οποίος προσπαθεί μόνος να κάνει παιγνίδι. Άφαντος ο Κάσες, ο Τετέ, οι Τρισκόφκσι, Ακοράν και Γιάννου.

Πόσο όμως ν’ αντέξει η τριάδα των Καταλά, Μοίσοφ, Μουρίγιο και ο Λαρένα… τα λάθη θα έρθουν όπως και ήρθαν. Και ευτυχώς γι’ αυτούς το πληρώνουν με μόλις ένα γκολ. Δίνει βάθος η άμυνα και κτυπά ο Απόλλωνας, με τους Σαρδινέρο και Σκέμπρι στον ανοικτό χώρο. Λίγο νωρίτερα ο Παπουλής πάλι κτυπά στο βάθος, είναι όμως οφ σάιτ.

Μπαίνει στο Β ημίχρονο και ο Ινιάκεθ κάνει απλά το αυτονόητο. Βάζει μέσα Φλοριάν τον ρίχνει απέναντι στα στόπερ του Απόλλωνα, μένει κάπως πιο ελεύθερος ο Γιάννου που κάνει το σλάλομ στο δεύτερο γκολ και την ασίστ στον Ακοράν. Την ίδια ώρα δίνει οδηγίες στους Ακοράν και Τετέ να ανέβουν και τραβά τον Τρισκόφκσι πίσω και μπροστά από το Λαρένα στον άξονα κάτι σαν επιτελικό. Από το Σκοπιανό ξεκινά το δημιουργικό παιγνίδι ενώ οι Λαρένα και Κάσες μάχονται στα ίσα τους Άλεφ και Σακέτι. Και κάπου εκεί παίρνει η ομάδα τα πάνω της, εκμεταλλεύεται το σάστισμα του Απόλλωνα και τα φέρνει όλα τούμπα.

Το έχει ξανακάνει ο Ινιάκεθ, εκατό φορές. Σε σημείο που λες ότι η προπονητική του είναι όπως το μαλλί του. Αχαλίνωτη. Έχει και αυτός πολλά να μάθει, αλλά την ομάδα του τη γνωρίζει όσο κανείς άλλος… και πρέπει επιτέλους και οι πολέμιοι του να το παραδεχθούν.

Όπως και να έχει. Η ΑΕΚ παίρνει έναν τίτλο ιστορικό, που κακά τα ψέματα της αξίζει. Εδώ και χρόνια γίνεται μια προσπάθεια εκεί στη Λάρνακα και δεν είναι καθόλου άδικο που στέφθηκε κυπελλούχος, απέναντι σ’ ένα μεγάλο αντίπαλο όπως ήταν ο φετινός Απόλλωνας. Μόνο τον Ρόκα να δεις που δακρύζει, μάλλον σημαίνει ότι κάποιοι δούλεψαν για να φτάσουν σ’ αυτό το επίτευγμα.

Δεν ξέρω πως θα διαχειριστούν την επιτυχία. Δείχνει πάντως να υπάρχει μια σοβαρή διοίκηση η οποία μάλιστα φέτος έδειξε ότι γνωρίζει καλά τι σημαίνει κυπριακό ποδόσφαιρο. Και αν στην Κύπρο, πας όπως ο Καραπατάκης πήγαινε στις αρχές της θητείας του, το κύπελλο θα το έβλεπες και θα σου έτρεχαν τα σάλια.

Σιγά, σιγά μαθαίνουν. Όπως και σιγά, σιγά η ΑΕΚ μεγαλώνει. Γιατί σου το ξανά λέω. Η κούκλα η Σκαλιώτισα, δεν είναι απλά κούκλα. Έχει πλέον ωριμάσει. Έτσι είναι στο ποδόσφαιρο. Οι τίτλοι είναι αυτοί που σε μεγαλώνουν.

 

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση

Τρόμος και ανησυχία…

Τρόμος και ανησυχία…

Προκαλούν τον κόσμο η έλλειψη σοβαρότητας εκ μέρους των πολιτικών κομμάτων αλλά και προσώπων
Χρήστος Ζαβός
 |  DE ΖΑΒΟΥ
X