ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
24 sports

Οι δικαιολογίες κάποτε τελειώνουν Ζοσέ...

Δημήτρης Χριστοφόρου

Δημήτρης Χριστοφόρου

dimis_r21@hotmail.com

Το τέλος του πρώτου νοκ άουτ γύρου του τσάμπιονς λιγκ δεν είναι πάντα καλή ευκαιρία για δράματα και αναλύσεις, αφού πολλές φορές αποδεικνύονται πολλά με λίγα τα ζευγάρια. Φέτος όμως είχαμε δυο ιστορίες που αξίζει να αναλύσει κανείς και θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε: η αδυναμία της Παρί να κάνει το επιπλέον βήμα και η αποτυχία της Γιουνάϊτετ του Μουρίνιο να προκριθεί από τη Σεβίλλη. Τα υπόλοιπα εξελίχθηκαν περίπου όπως τα περιμέναμε.

Τη Γιουνάϊτετ δεν μπορείς να την μεγαλώσεις: μπορείς μόνο να τη διαχειριστείς ή να την επαναφέρεις.

Για την Παρί δεν μπορείς να γράψεις και πολλά υπό την έννοια ότι δεν έχει αλλάξει και κάτι ουσιώδες από τα προηγούμενα χρόνια. Πριν συνεχίσω, να διευκρινίσω πως στο τσάμπιονς λιγκ το πόσο μακριά φτάνεις δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτο κριτήριο για το αν πέτυχες. Σημασία έχει με ποιον παίζεις πρώτα και από αυτό κρίνεται. Π.χ. η Παρί αν έπεφτε με τη Βασιλεία δε νομίζω να πιστεύει κανείς πως θα έβγαινε έξω. Όμως η κλήρωση δεν ήταν ποτέ μαζί της. Όλο με Ρεάλ και Μπάρσα πέφτει ενώ αυτές συναντά και στους ομίλους: φέτος είχε τη Μπάγερν.

Πάμε τώρα στους «Κόκκινους Διαβόλους» που ο αποκλεισμός τους έχει προκαλέσει συζητήσεις για ένα και μόνο πρόσωπο: Ζοσέ Μουρίνιο. Όλος ο πλανήτης συζητά τον Ζοσέ, τις τακτικές του, τις δηλώσεις του και γενικότερα μόνο τον Πορτογάλο. Το προκαλεί ο ίδιος αυτό και δεδομένα το επιζητεί. Είναι ο τρόπος που έχει να προστατεύει τους παίκτες του και να αποπροσανατολίζει. Όμως στη Γιουνάϊτετ δεν λειτουργούν τα πράγματα όπως θα ήθελε ο ίδιος. Ζει στιγμές Ρεάλ και μάλλον έχει αρχίσει να το νιώθει.

Στη Γιουνάϊτετ προσπάθησαν αρκετοί οπαδοί του να την παρουσιάσουν ως ομάδα λίγο έως πολύ υπό διάλυση όταν την αναλάμβανε ώστε η δικαιολογία να ήταν έτοιμη. Την παρέλαβε πέμπτη και κυπελλούχο. Η πρώτη χρονιά ήταν με τον πήχη χαμηλά καθώς έπαιζε στο Europa. Τερμάτισε έκτος και αφού πήρε το Europa το έσωσε το πράγμα. Όμως η Γιουνάϊτετ δεν είναι Τσέλσι να της λες: «Τι ήσουν πριν έρθω εδώ;». Ούτε Ίντερ και Πόρτο να τους λες: «Από πότε είχες να πάρεις τσάμπιονς λιγκ;». Τη Γιουνάϊτετ δεν μπορείς να την μεγαλώσεις: μπορείς μόνο να τη διαχειριστείς ή να την επαναφέρεις. Μεγάλη έγινε από τον Σερ Άλεξ. Αυτό είτε το αποδέχεσαι και ζεις μαζί του, είτε απλά αποτυγχάνεις.

Ο Μουρίνιο μας έχει εξηγήσει πολλές φορές πως τον ενδιαφέρουν μόνο τα αποτελέσματα. Οπότε από αυτά θα τον κρίνουμε. Λυπάμαι Ζοσέ, αλλά το Europa και το λιγκ καπ έχουν αξία μόνο ως συνοδευτικά του κυρίως μενού για ομάδες σαν τη Γιουνάϊτετ. Ο κόσμος χορταίνει από πρωτάθλημα και τσάμπιονς λιγκ και σε αυτά δεν τα κατάφερες φέτος. Η προσπάθεια να παρουσιαστεί λίγο έως πολύ η Σίτι ως το αδηφάγο τέρας που όλο ξοδεύει και «αγοράζει» τον τίτλο, είχε αποτέλεσμα σε πολύ κόσμο μέχρι προχθές. Όταν όμως παίζεις με τη Σεβίλλη που έχει λιγότερο από το μισό σου pay roll, $3,046,537 ανά παίκτη έναντι $6,813,541, και σε αποκλείει μες το σπίτι σου τότε οι δικαιολογίες τελειώνουν.

Οι πληροφορίες λένε πως θα τον κρατήσουν και του χρόνου για να δείξει τι μπορεί να κάνει σε βάθος τριετίας που ήταν το αρχικό του συμβόλαιο. Το πρώτο που καλείται να πράξει, είναι να προβληματιστεί…

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Μπαλαγνωστήριο: Τελευταία Ενημέρωση