ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
24 sports

De Ζαβού: Συνένοχοι είμαστε όλοι

Χρίστος Ζαβός

Χρίστος Ζαβός

Δεν ανήκω σε κανένα οργανωμένο σύνολο, δεν υπάρχει κανένα νταλαβέρι με ομάδες, παράγοντες ή οργανωμένους οπαδούς, δεν χρειάζεται καν, λόγω δουλειάς, να σταθώ απέναντι σε κανένα φωτογράφο για να μου εκδώσουν καμιά κάρτα για να έχω πρόσβαση στο όποιο γήπεδο.

Ως όμως πολίτης, αν θες και ενασχολούμενος με το «πτώμα» κυπριακό ποδόσφαιρο δεν μπορώ να έχω άλλη επιλογή από το να προβληματιστώ για το τι συμβαίνει στον πολύπαθο χώρο του αθλήματος.

Για μια ακόμη φορά η ηγεσία της ΚΟΠ, ωφελείται μέσα από μια συμφωνία που επιτεύχθηκε μάλλον σε κλειστές αίθουσες. Στην τακτική του «δίνω- παίρνω». Σαν κάτι ταινίες του Φράνσις Φόρντ Κόπολα.

Ένα χώρο τον οποίο για χρόνια εκμεταλλεύεται ο κάθε αριβίστας, κερδοσκόπος, μαφίας, πολιτικάντης, άσχετος με το γήπεδο και το ποδόσφαιρο προκειμένου να προωθήσει προσωπικά, οικονομικά, πολιτικά και κομματικά συμφέροντα.

Ως στήλη εδώ και χρόνια καταγράφουμε μια κατάσταση την οποία κανένα δεν τιμά. Τη κοινωνία γενικότερα, τους πολίτες της, τους ανθρώπους που τη καθοδηγούν και πάει λέγοντας. Καμιά φορά σκέφτεσαι και φοβάσαι ότι αν το ποδόσφαιρο αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας, τότε τα παιδιά μας δεν έχουν καμία τύχη.

Δεν έχουν καμία τύχη γιατί ακριβώς, για να επιβιώσουν ή να διακριθούν, θα πρέπει να εμπλέκονται σε συμφωνίες που γίνονται σε κλειστές αίθουσες, θα παίρνουν αποφάσεις που γίνονται εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, θα υιοθετήσουν μαφιόζικες τακτικές και στην τελική θα γίνουν θιασώτες του μακιαβελικού « ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Έχουν να λένε ότι η σκέψη για αύξηση των ομάδων προκύπτει μέσα από μια συμφωνία μεταξύ του προέδρου της ΚΟΠ και των σωματείων, ούτως ώστε ο ίδιος να διατηρηθεί στην προεδρία μέχρι το 2023.

Απ’ όλες τις εκδοχές, η εν λόγω μοιάζει και η πιο πιθανή αφού όσο και να ψάξεις, ότι και να σκεφτείς μια τέτοια κίνηση δεν θα αποφέρει κανένα όφελος στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Αντιθέτως.

Άρα για μια ακόμη φορά η ηγεσία της ΚΟΠ, ωφελείται μέσα από μια συμφωνία που επιτεύχθηκε μάλλον σε κλειστές αίθουσες ή αν θες στα τηλέφωνα. Στην τακτική του «δίνω- παίρνω». Σαν κάτι ταινίες του Φράνσις Φόρντ Κόπολα… και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Στο έγκλημα όμως αυτό δεν συμμετέχει μονάχα η ηγεσία. Είναι και όλοι αυτοί που χρόνια τώρα βρίσκονται περιφερειακά αυτής και κυρίως οι πρόεδροι των σωματείων. Αλήθεια με ποια λογική οι μεγάλες ομάδες θα συναινέσουν σ’ αυτό το σενάριο. Δεν αισθάνονται υπόλογοι στον κόσμο τους; Τους τιμά το γεγονός ότι ως τάχατες μεγάλες ομάδες του τόπου συμπεριφέρονται και συναινούν σε μικρότητες;

Κάθεσαι και σκέφτεσαι ότι ζητούν από τον κόσμο να εκδώσουν κάρτα φιλάθλου. Οκ. Τι αλήθεια έχουν κάνουν όλοι αυτοί όλα αυτά τα χρόνια για τον απλό οπαδό;

Μήπως τον βοήθησαν να απαλλαγεί από την προκατάληψη; Μήπως ανέβασαν το επίπεδο; Μήπως βοήθησαν τα κυπριόπουλα να μπουν σε ομάδες; Μήπως ανέβασαν το επίπεδο της εθνικής ομάδας; Μήπως νοιάστηκαν γι’ αυτόν υπογράφοντας με τρείς τηλεοπτικές πλατφόρμες καθιστώντας αδύνατο για το μέσο κύπριο να παρακολουθήσει αγώνες από το σπίτι του; Μήπως δημιούργησαν ευχάριστες συνθήκες για τον όποιο επισκέπτη των γηπέδων; Μήπως προέβησαν σε όποιες κινήσεις για να εξαλειφθούν τα στημένα παιγνίδια που μας καθιστούν το πιο διεφθαρμένο πρωτάθλημα της Ευρώπης; Μήπως κατάφεραν να εξοστρακίσουν τον υπόκοσμο από το άθλημα;

Αλήθεια στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου, υπάρχει κάτι που μπορεί να παρατάξουν ως επιχείρημα; Μήπως βασίστηκε σε κάποια μελέτη ειδικών η απόφαση να αυξηθούν για μια ακόμη φορά οι ομάδες στο πρωτάθλημα; Μήπως ζήτησαν τη βοήθεια ξένων εμπειρογνώμων για να αποκτήσουν κάποιου είδους τεχνογνωσία;

Στην τελική προέβησαν ποτέ σε δημόσιο διάλογο, πολιτεία, ΚΟΠ και σωματεία; Όλο τους βλέπεις και όλο δεν τους ακούς. Ακόμη περισσότερο δε, αυτούς που διαφωνούν. Έχει κανείς ακούσει την άποψη τους για όλα όσα συμβαίνουν. Μήπως και αυτοί είναι συνένοχοι στο διαρκές έγκλημα κατά του αθλήματος; Είδες κανένα να αποχωρεί; Είδες κανένα να εκφράζει κάποια άλλη άποψη;

Με συγχωρείς αλλά κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ούτε και οι ίδιοι οπαδοί, όσοι έμειναν, οι οποίοι με την απάθεια τους απλά συνεργούν εμμέσως. Δικαίωμα το καθενός να πηγαίνει στο γήπεδο. Θα πρέπει όμως να απαιτεί το σεβασμό.

Και δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει. Η κάρτα οπαδού ανεξαρτήτως αν είναι θετικό ή όχι βήμα για την εξάλειψη της βίας θα πρέπει να αποτελέσει βήμα διαμαρτυρίας του κόσμου απέναντι στο διεφθαρμένο «καθεστώς» που κατακυριεύει το άθλημα εδώ και χρόνια. Ακόμη και αν είναι σωστό το μέτρο δεν μπορεί να «εξαγνίσει» όλες αυτές τις αποφάσεις που διέλυσαν το άθλημα.

Ακόμη όμως και αυτό ίσως να μην είναι αρκετό, αφού έχουν αποδείξει πολλάκις ότι δεν τους ενδιαφέρει η πεμπτουσία τους αθλήματος που δεν είναι άλλη από την παρουσία του κόσμου στα γήπεδα. Ότι πιο ιερό υπάρχει στο άθλημα. Η ψυχαγωγία του κόσμου δια των γηπέδων. Τι τους νοιάζει δηλαδή που οι τακτικές τους, τον έχουν σπρώξει στις καφετέριες και στις τηλεοράσεις.

Και κάπου εκεί μάλλον θα παραμείνει το μεγαλύτερο κομμάτι των οπαδών. Που βλέπει εδώ και χρόνια να του στερούν το δικαίωμα στη ψυχαγωγία. Και όμως δεν αντιδρά… συμμετέχοντας μάλλον άθελα του στο διαρκές έγκλημα. Συνένοχοι είμαστε όλοι σ' όλο αυτό. Και ο οπαδός που δεν απαιτεί τον σεβασμό και ο δημοσιογράφος που δεν τους ξεμπροστιάζει, πολυ περισσότερο δε αυτός που φοβάται να πάρει θέση και οι προέδροι των σωματείων και τα κόμματα που δεν παρεμβαίνουν με κάποιο τρόπο... κυρίως όμως αυτοί που είναι σε καίρια πόστα και απλά επαναπαύονται.

 

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση