ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
24 sports

De Ζαβού: Ας είναι…

Χρίστος Ζαβός

Χρίστος Ζαβός

Πέρσι κόντρα στον Καραβίδα μες στο Μακάρειο έφερες ισοπαλία. Πέρσι επίσης στον αγώνα της πρεμιέρας με τη Σαλαμίνα απώλεσες δύο βαθμούς. Συνεπώς η σούμα έχει θετικό πρόσημο. Άρα πρέπει να είσαι ικανοποιημένος. Είσαι όμως;

Ας βάλουμε τα δεδομένα κάτω. Άμα τούτη η ομάδα ήταν η περσινή νομίζω ότι άπαντες θα έτριβαν τα χέρια τους από ικανοποίηση. Έλα όμως που η περσινή ομάδα, ανέβασε τον πήχη άρα και τις προσδοκίες γενικότερα. Με λίγα λόγια δεν μπορεί η φετινή ομάδα να έχει τον χειρισμό ή την υπομονή που έδειξαν άπαντες για τη περσινή.

Το πιο θετικό όμως απ’ όλα είναι το βάθος από τον πάγκο. Άμα δε το συγκρίνεις με πέρσι είναι λες και είσαι καραφλός και από φέτος έχεις ράστα μαλλί.

Φέτος περιμένεις περισσότερα πράγματα. Στρωμένο σύνολο, καλές μεταγραφές, περισσότερη δυναμική, το συγκρότημα του Ρόνι Λέβι δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίζεται ως μια ομάδα που απλά θα κυνηγήσει την εξάδα. Αντιθέτως, γιατί όχι δηλαδή ν’ ανέβει ο πήχης εκεί που πάντοτε πρέπει να είναι όταν αναφερόμαστε στην Ανόρθωση. Πρωτάθλημα… τίποτα άλλο.

Χθες υπήρχαν θετικά, υπήρχαν όμως και πολλά αρνητικά. Γενικότερα το σύνολο δεν είχε καλή απόδοση. Και δεν είχε για δύο λόγους. Ο ένας έχει να κάνει με τη κακή ψυχολογία από τον αποκλεισμό στο Γιουρόπα. Που να πάρει ο διάολος. Να χώριζες μετά από 20 χρόνια γάμου, θα το είχες ξεπεράσει τόσο καιρό πια. Και όμως αυτοί κόλλησαν στην Αλβανία. Σταμάτησε ο χρόνος εκεί.

Ο δεύτερος έχει να κάνει με το αυτό-βραχυκύκλωμα. Βλέπεις την ενδεκάδα και αναρωτιέσαι. Με τριάδα στα χαφ τους Κάτσα, Βίκτορ και Ιγκεμπόρ νομίζεις ότι αντίπαλος είναι ο Απόλλωνας στο Τσίρειο ή ο ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ. Ξανά βλέπεις την ενδεκάδα και βλέπεις τον Ράγιος στο φτερό.

Και καλά να δεις την ενδεκάδα. Άμα τους δεις στο γήπεδο ακόμη χειρότερα. Αυτοί μπερδεύτηκαν από μόνοι τους. Μαζί τους και εσύ. Κατ’ αρχήν Κάτσα και Βίκτορ είναι λες και είναι αδέρφια δίδυμα. Η ίδια κοπιά παίκτη. Εργοστάσιο να τους έβγαζε δεν θα είχε τέτοια επιτυχία. Ιγκεμπόρ μπροστά και Ράγιος στο φτερό. Πως θα πάει η μπάλα στον Ντουρίς, ούτε η μάνα μου δεν ξέρει.

Πάει να τελειώσει το καλοκαίρι και από το πρώτο παιγνίδι η ομάδα δεν έχει εξτρέμ. Ο Σισέ είναι ανέτοιμος, ο Λαβόρδε ακόμη χειρότερα, πας με τον Ράγιος στο φτερό. Χειρότερα δεν γίνεται. Μια συνεργασία με τον πολύ καλό χθες Στρούνα δεν υπήρχε. Δικαίως, αφού ο Ράγιος παίζοντας εκεί μου θυμίζει το παιδί που του βάζει τιμωρία ο δάσκαλος να βλέπει τον τοίχο. Και όμως εκεί ο Λέβι, επιμένει. Κάτι θα ξέρει αυτός και εμείς δεν το βλέπουμε.

Ευτυχώς όμως υπήρχαν και πολλά καλά. Το πρώτο έχει να κάνει με τον πιτσιρικά, τον Δημητρίου. Το ξέρω είναι μαλακία που γράφω, για σκέψου να είναι ο νέος Νίκος Παναγιώτου της «Κυρίας». Ωραία δεν θα ήταν; Πραγματικά το εύχομαι. Το παιδί, σχεδόν αμούστακο τα πήγε περίφημα, υπό τις περιστάσεις.

Στα θετικά ήταν και η παρουσία του Εγγλέζου. Μακάρι να πάρει και άλλες ευκαιρίες γιατί απέδειξε ότι το αξίζει. Και γιατί όχι ως αριστερό μπακ; Πάντως με βάση τον προγραμματισμό το ότι αγωνίστηκε ο κύπριος αποδεικνύει ότι κάτι δεν πήγε καλά. Πώς να πάει δηλαδή, αφού ήρθε ένα λεωφορείο από αριστερούς μπακ και δεν κατέβηκε κανένας στο Παπαδόπουλος.

Ένα ακόμη θετικό ήταν η αμυντική λειτουργία της ομάδας. Και κυρίως οι δύο πύργοι μπροστά στον πορτιέρο. Ντουγκλάο και Σίλντεφελντ μας θύμισαν γιατί η Ανόρθωση τα πήγε περίφημα την περσινή χρονιά. Όπως δείχνουν τα πράγματα μάλλον και φέτος θα τραβήξουν το κουπί όσο δεν πάει.

Το πιο θετικό όμως απ’ όλα είναι το βάθος από τον πάγκο. Άμα δε το συγκρίνεις με πέρσι είναι λες και είσαι καραφλός και από φέτος έχεις ράστα μαλλί. Πέρσι κοίταγες τον πάγκο και νόμιζες ότι βλέπεις το φαράγγι του Άβακα. Το απόλυτο κενό. Φέτος είναι αλλιώς. Είναι πάγκος ποδοσφαιρικής ομάδας.

Έγιναν οι αλλαγές και άλλαξε η ομάδα. Κατ’ αρχήν πήγε ο Ράγιος εκεί που πρέπει, στο κέντρο. Και κάπου επικρατεί ο ορθολογισμός. Εξάρι ο Βίκτορ, οκτάρι ο Ιγκεμπόρ και δεκάρι ο Ράγιος. Τριάδα που μοιάζει κατάλληλη για ένα παιγνίδι με τη Δόξα. Αριστερά τοποθετήθηκε ο Πράνιτς ενώ αντί του ανέτοιμου Σισέ μπήκε ο μικρός ο Γεωργιανός. Και άλλαξε η ομάδα. Τόσο απλό. Γιατί πρέπει να βραχυκυκλώνεται από μόνη της; Προσωπικά πάω πάσο.

Μιλώντας πάντως για το Μικελτάντζε το γκολ του είναι φοβερό. Σε δεύτερο χρόνο σταματά τη μπάλα και μ’ ένα άγγιγμα τη στέλνει εκεί που πρέπει. Φοβερή κίνηση του μικρού που δείχνει αν μη τι άλλο ότι έχει και το ταλέντο και την ποιότητα. Και ότι η Ανόρθωση έχει και επιλογές που μπορούν να έρθουν από τον πάγκο.

Ας είναι, με τα καλά και τα κακά της η Ανόρθωση πρέπει να βρει το ρυθμό της και να λανσάρει μια ποδοσφαιρική ταυτότητα. Να ξέρεις ότι αυτή είναι η ομάδα, παίζει με τον Χ τρόπο και αντιδρά με τον Ψ. Χθες μας μπέρδεψε λίγο, αλλά πήρε την ουσία. Αξίζει τον κόπο να περιμένουμε να δούμε, τι θα κάνει ο Λέβι και οι παίκτες του, φέτος.

Πάντως επαναλαμβάνω. Το φετινό σύνολο δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίζεται όπως το περσινό. Οι προσδοκίες ανέβηκαν. Όποιος δεν το αντέχει, καλά θα κάνει να πάει στην άκρη…

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση