ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

De Ζαβού: Ας είναι…

Χρήστος Ζαβός

Χρήστος Ζαβός

Το ξέρω, είναι μαλακία να κερδίζεις και το κείμενο να μην είναι αποθεωτικό. Έτσι και αλλιώς φέτος το έχεις ανάγκη, να δεις κάτι καλό να διαβάσεις κάτι θετικό…. τόσα έχει τραβήξει η ψυχή σου από το καλοκαίρι, άμα δεν σου τύχει μετά από νίκη τι να περιμένεις δηλαδή; Να μπεις στους ομίλους; Να πάρεις κύπελλο; Για πρωτάθλημα ας μην μιλάμε. Από του χρόνου, καλά να είμαστε να έχουμε την υγειά μας.

Τι να σου γράψω; Ουάο!! Πέρασε από τον Ερμή. Και τι σπουδαία έμπνευση του κόουτς να βάλει τον Κοφί, ως επιτελικό χαφ; Και πόσο σπουδαία κερνάει γκολ ο Κατσαράβα; Και κάτι τέτοιες μαλακίες που χαϊδεύουν τα αυτιά;

Δεν σε πείθει ρε γαμώ το η ομάδα. Αφού και η ίδια παρουσιάζει κάτι συμπτώματα. Πως είναι κάποιος που δεν έχει αυτοπεποίθηση; Και άμα του κάτσει καμιά γκόμενα, τρέμει μήπως την χάσει. Φοβάται ακόμη και την σκιά του. Παρανοεί και ζηλεύει τον αέρα που αναπνέει.

Κάπως έτσι ήταν και η ομάδα χθες. Πλησίαζε κοντά στη νίκη και έτρεμε όπως το σκυλάκι της κυρίας άμα κρυώνει. Δεν έχει ακόμη τον χαρακτήρα, να κλειδώνει τα παιγνίδια, να στερεί από τον αντίπαλο την σκέψη ότι θα πάρει κάτι από δαύτην, να τον πατά χάμω. Αντιθέτως κλότσαγαν την μπάλα ωσάν και διακυβευόταν η πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ; Ή είναι τελικός κυπέλλου και είμαστε λίγα λεπτά από το να το σηκώσουμε.

Δεν έχει τον χαρακτήρα. Είναι ξεκάθαρο. Και είναι και λογικό. Είναι μια ομάδα που έφαγε του κόσμου τα χαστούκια, από τον Ιούλιο και έπειτα. Ξεκίνησε για να φτάσει στο θησαυρό και τώρα πλέει μήπως και σώσει το τομάρι της.

Θα μπορούσα αλήθεια να έγραφα αποκλειστικά για τον Δημήτρη. Ότι η παρουσία του κάτω από τα γκολ πόστ, εξιτάρει το μυαλό του κάθε Ανορθωσιάτη. Ότι ένα δικό του παιδί θα συνεχίσει από κει που σταμάτησε ο Νίκος Παναγιώτου. Ότι από το πουθενά εμφανίστηκε ένας νέος τερματοφύλακας, Ανορθωσιάτης, για να κρατήσει τη σημαία ψηλά. Ότι κάποτε μες στα γήπεδα της Ευρώπης θ’ ανταλλάζει το λάβαρο του Φοίνικα με τον αντίπαλο αρχηγό.

Μιλώντας πάντως γι’ αυτό το θέμα, περιμένω να δω, πως θ’ αντιδράσουν όλοι τους στην πρώτη κακή του στιγμή. Πως θ’ αντιδράσει ο ίδιος. Ο προπονητής. Η διοίκηση. Κυρίως ο κόσμος που ανεβοκατεβάζει είδωλα, όπως η γιαγιά τα ρούχα στην απλώστρα. Είναι αλήθεια όντως, ότι ο Δημητρίου είναι ότι πιο θετικό υπάρχει σε τούτη τη χρονιά. Μακάρι να συνεχίσει και να γράφουμε για την αφεντιά του για ώρες.

Από κει και πέρα, είναι και η υπόλοιπη ομάδα. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο Στρέπελ δεν αποχωρίζεται το 4-3-3. Χθες με τον Ερμή, είδαμε όμως για πρώτη φορά τον Κοφί ν’ αναλαμβάνει το ρόλο του επιτελικού χαφ!!! Δεκάρι. Δίπλα στους Χέφελ, Τομάς, Ντα Σίλβα, Παπουλή, Φακούντο, Ζαχίντ, Ντε Βινσέντι, βάλε και τον Κοφί… μη ξεχάσεις. Μακάρι να του βγει. Να περιμένουμε όμως.

Περίεργο μεν, γιατί πέραν της δεξιάς γραμμής δεν τον είχαμε δει να κινείται σ’ άλλο χώρο μες στο γήπεδο. Δεν τα πήγε άσχημα η αλήθεια, αλλά από την άλλη δεν νομίζω ότι είναι κριτήριο το ματς με τον Ερμή. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τούτο το πείραμα απέναντι στις ποιοτικές ομάδες. Και όταν επιστρέψουν οι τραυματίες θα συνεχίσει εκεί ο Κοφί;

Η τοποθέτηση του εκεί στον επιτελικό χώρο, φέρνει τον Ράγιος στη θέση του κεντρικού χαφ. Ένα από καλύτερα δεκάρια της Κύπρου ν’ αγωνίζεται ως οκτάρι, εμένα προσωπικά δεν μου κάνει. Το ξέρω ότι πολλοί τα έχουν μαζί του. Τον ρώτησε όμως κανείς, πόσα τράβηξε αυτός τούτη τη χρονιά. Τα γράψαμε εκατό φορές, ας μην επαναλαμβανόμαστε.

Ούτε η τοποθέτηση του Ντουρίς στο άκρο μου κάθεται στο στομάχι. Άλλωστε τον είδαμε και σ’ άλλα παιγνίδια. Όπως με την ΑΕΚ. Ή τον Απόλλωνα. Οκ, σκοράρει μεν, αλλά έχω την εντύπωση ότι δεν ταιριάζει και πολύ εκεί. Δεν δίνει βοήθειες στον μπακ, άσε κιόλας που είναι δύσκολο να τον καλουπώσεις. Ούτε και η συνεργασία με τον Μπεσάτ είναι αυτό που λέμε σούπερ, Αφού τον βλέπεις ότι μπουκάρει μες στην περιοχή, συμπεριφερόμενος ως κεντρικός επιθετικός.

Οκ, να μου πεις ότι βοηθά το παιγνίδι του Κατσαράβα που ανοίγει χώρους, κινούμενος έξω ή και εντός της περιοχής. Αλλά πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό, απέναντι στους υπόλοιπους μεγάλους; Όταν οι άμυνες τους είναι πιο σφιγμένες. Όταν θα φορτσάρουν πάνω στον Μπεσάτ που μοιάζει μόνος αμυντικά;

Οκ, είναι αποδεχτό ότι ο Ολλανδός έχει κάποια συγκεκριμένα πράγματα στο μυαλό του. Και είναι σεβαστό, ότι προσπαθεί να τα εφαρμόσει μες στο γήπεδο. Θέλει χρόνο, αλλά τούτη η λειτουργία κυρίως η επιθετική μπορεί να είναι αποτελεσματική;

Θα το δείξει ο καιρός. Όλα είναι ρόδινα και πολύ καλύτερα όταν κερδίζει η ομάδα. Αποκτά σιγά, σιγά αυτοπεποίθηση άρα και χαρακτήρα. Και η φετινή Ανόρθωση το χρειάζεται όσο τίποτα άλλο. Στην τελική όμως, απομένει να δούμε εάν αυτή η φόρμουλα που επινόησε ο Στρέπελ είναι εφαρμόσιμη και αποτελεσματική.

Τι κάνουμε έτσι και αλλιώς απέναντι σ’ αυτή την Ανόρθωση, τη φετινή; Περιμένουμε. Αυτό ακριβώς θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Να περιμένουμε. Και είναι πολύ καλύτερα να περιμένεις παίρνοντας βαθμούς, παρά να είσαι με σκυμμένο κεφάλι περιμένοντας μήπως αποδώσεις μετά από ήττες…

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση

Τρόμος και ανησυχία…

Τρόμος και ανησυχία…

Προκαλούν τον κόσμο η έλλειψη σοβαρότητας εκ μέρους των πολιτικών κομμάτων αλλά και προσώπων
Χρήστος Ζαβός
 |  DE ΖΑΒΟΥ
X