Η φετινή Ανόρθωση χαρακτηρίζεται από όλους ως το μεγάλο ερωτηματικό της σεζόν, αφού κανέναν σχεδόν από όσους την αποτελούν δεν τον έχουμε δει να δουλεύει στο πόστο του. Από τεχνικό διευθυντή μέχρι προπονητικό τιμ και παίκτες, όλα μοιάζουν καινούργια στην ομάδα.
Όλα, πλην πλέον του Ρούμπεν Ράγιος που είναι η πρώτη προσθήκη παίκτη που και ξέρουμε και εκτιμούμε ποδοσφαιρικά. Τον μάθαμε στον Αστέρα Τρίπολης, ομάδα που φημίζεται για την ικανότητά της να βρίσκει φθηνούς λάτιν και μετά να βγάζει από αυτούς χρήμα. Αυτόν τον βρήκε στην τρίτη κατηγορία της Ισπανίας και την Γέιδα και τον ανέδειξε ως ένα από τα αστέρια της ελληνικής σουπερλίγκ.
Έκατσε εκεί δυο χρόνια, σκόραρε πέντε και έξι γκολ ενώ στη δεύτερη του σεζόν υπήρξε παραγωγικός και στις ασσίστ αφού μοίρασε εφτά στο πρωτάθλημα μόνο. Βγήκε μαζί του στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου και πρωταγωνίστησε στην πορεία προς τον τελικό του κυπέλλου 2013. Γκολ και φουλ συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Εκείνο του τελικού κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, είναι κομμάτι της ιστορίας του Αστέρα κι ας μην έφτασε για να δώσει τον τίτλο. Είχε βάλει την ομάδα του μπροστά στο σκορ στο 13'.
Το 2013 έφυγε με 800χιλ ευρώ για το Ισραήλ και την Μακάμπι και ήταν και πάλι πρωταγωνιστής στην πρόκριση της ομάδας του στους ομίλους του Europa με έξι γκολ σε 12 αγώνες στην Ευρώπη. Είχε μια άτυχη στιγμή στο φινάλε της σεζόν όμως όταν με ένα δυνατό τάκλιν έκοψε τη μπάλα σε ένα παίκτη της Μπνέι Γιαχούντα.
Τα πήγε καλά και στο πρωτάθλημα του Ισραήλ με 11 γκολ σε 27 αγώνες, με τη δεύτερη σεζόν να μην είναι ίδια αφού τα γκολ μειώθηκαν στα έξι. Τελικά μια διετία έμεινε εκεί αφού μετακόμισε στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας και τη Σοσό. Δεν του βγήκε ιδιαίτερα αφού σε πολλά ματς τον έστελναν να παίξει στη δεύτερη ομάδα και δεν μπόρεσε να σκοράρει. Οπόταν η επιλογή της αποχώρησης ήταν μονόδρομος.
Σαν παίκτης, έρχεται να πάρει το ρόλο του Μαρτίνες αφού θα παίζει σαν 10αρι αλλά και θα βγαίνει στα άκρα. Δεν είναι τόσο «μάγος» στις ασσίστ όσο ο Νίκο, όμως σίγουρα είναι καλύτερος σκόρερ από τον Αργεντινό. Ως ο μόνος παίκτης γνωστός, με όλους να έχουν θετική άποψη, είναι αυτός που πλέον θα μονοπωλεί τις συζητήσεις και θα τραβά τα βλέμματα.
Αν ανταποκριθεί στο δύσκολο ρόλο του, τότε έχει καλυφθεί επάξια το πλέον δυσαναπλήρωτο κενό στην Ανόρθωση: αυτό του παίκτη που ξεσηκώνει τον κόσμο. Ένας τέτοιος είναι συνώνυμο με το σύλλογο και παραδοσιακά είναι ξένος (Κετσπάγια, Κινκλάτζε, Σάβιο, Λαβόρδε είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα, Γκονζάλο Γκαρσία και Μαρτίνες για αυτό επίσης αποκτήθηκαν).
Ο Ράγιος δεν είναι απλά μια καλή, στη θεωρία, μεταγραφή. Είναι η κάλυψη μιας ανάγκης που το κοινό στο «Α. Παπαδόπουλος» έχει και βοηθά στο να βρίσκει το δρόμο για το γήπεδο. Το αν θα κάνει τη δουλειά ο Ράγιος, έχει ενδιαφέρον να το μάθουμε από τα τέλη Αυγούστου και μετά.
