ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
24 sports

Κάτι περισσότερο από κόουτς

Φιλόδοξος, ικανός, ιδιόρρυθμος, ο προπονητής της ΑΕΛ Πάμπος Χριστοδούλου κέρδισε την αγάπη του κόσμου

Χρίστος Ζαβός

Χρίστος Ζαβός

Είναι ό,τι πιο hot κυκλοφορεί στην εγχώρια πιάτσα των προπονητών. Διαθέτει φανατικούς θαυμαστές που τον υμνούν ωσάν να είναι θεός. Ακόμη και οι αντίπαλοι τον παραδέχονται. Είναι μάλιστα κάποιοι που τον αναζητούν και τον λιγουρεύονται, όταν η ομάδα τους τα βρει σκούρα. Όσον αφορά δε, συγκεκριμένα τους οπαδούς της ΑΕΛ, υπάρχουν ανάμεσά τους άτομα που τον έχουν ακόμη ψηλότερα και από την ίδια την ομάδα τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι τον Οκτώβριο του 2012, όταν ο Ανδρέας Σοφοκλέους έπαιρνε την απόφαση να διακόψει τη συνεργασία τους, υπήρχε κόσμος που ξέσπασε σε λυγμούς. Πανικοβλήθηκε, ακούγοντας την είδηση ότι ο λατρεμένος γι’ αυτούς Πάμπος, φεύγει από την ομάδα που ανέδειξε πρωταθλήτρια μετά από 44 χρόνια.

Η παρουσία του Πάμπου Χριστοδούλου στα κυπριακά γήπεδα προσθέτει μια άλλη νότα στο όχι και τόσο πολύπλοκο ποδόσφαιρό μας. Είναι το στυλ του τέτοιο που σε κάνει να νιώθεις οικεία μαζί του. Νιώθεις ότι είναι μέλος της οικογένειας. Ο ιδανικός γαμπρός, αδελφός, πατέρας, σύζυγος και πάει λέγοντας.

Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένας συνηθισμένος προπονητής που απλώς κάνει τη δουλειά του και μετά πάει στο σπίτι να ξεκουραστεί.

Ο ίδιος γουστάρει την όλη φάση. Έτσι και αλλιώς φαίνεται ότι έμφυτα διαθέτει το σταριλίκι. Επί τούτου προσέχει ως κόρη οφθαλμού τη δημόσια εικόνα του. Απεχθάνεται την κριτική, όπως ο διάολος το λιβάνι. Και άμα λάχει απαντά σ’ αυτήν και δημόσια προκειμένου να υπερασπιστεί τη δουλειά του.

Δεν είναι όμως αντί-δημοσιογραφικός, αντιθέτως, γνωρίζει πολύ καλά ότι οι δημοσιογράφοι είναι αναγκαίο κακό. Γνωρίζει πολύ καλά τα κατατόπια και καμιά φορά ισχύει αυτό που λέμε… «όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εχθρός μου». Δημοσιογραφικός μεν, αλλά αν διαρρεύσει κάτι από τον χώρο της εργασίας του, τότε «κούνια που σε κούναγε». Έτσι, δεν θα δεις ποτέ ρεπορτάζ της ΑΕΛ που ν’ αναγράφει σωστά την ενδεκάδα της ομάδας πριν από κάποιο ματς.

Αυτοί που βρίσκονται κοντά του έχουν να λένε ότι η αγάπη του κόσμου, είναι κάτι σαν οξυγόνο γι’ αυτόν. Του δίνει κίνητρο να δουλεύει μανιωδώς. Να παρουσιάζει κάθε εβδομάδα ένα ικανό σύνολο που αρέσει στον κόσμο. Αν διαπιστώσει έστω και λίγη αμφισβήτηση εκ μέρους του κόσμου, χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Αν όμως νιώθει ότι αγαπιέται, τότε νιώθει πανίσχυρος.
Άτομο με αυξημένο «Εγώ» δεν αφήνει τίποτα τυχαίο με ό,τι σχετίζεται γύρω απ’ αυτόν. Οι συνεργάτες του είναι πιστοί σ’ αυτόν και αυτός το ανταποδίδει. Τι κι αν θέλεις να του επιβάλεις τον Μουρίνιο για βοηθό, αυτός δεν πρόκειται να τον δεχθεί, εάν και εφόσον κρίνει ότι δεν ταιριάζει με τα θέλω του.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι διαθέτει τους ίδιους συνεργάτες εδώ και χρόνια. Και δύσκολα αυτό θ’ αλλάξει, αφού και αυτοί είναι όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα. Πιστοί στον «αρχηγό» μέχρι το μεδούλι.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο έως και απίθανο να εισέλθει κανείς στο περιβάλλον του Πάμπου. Όχι μόνο στο επαγγελματικό κομμάτι αλλά και στο προσωπικό. Δύσκολα κανείς γίνεται «κολλητός» με τον Πάμπο.

Σ’ αντίθεση με το πόσο νοιάζεται για την εικόνα του ανάμεσα στον κόσμο, η σχέση με τους εργοδότες του δεν είναι το φόρτε του. Η σχέση του με τον Κώστα Χριστοδούλου Καραβίδα, όταν προπονούσε τη Δόξα, πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Λίγο πολύ συνέβη το ίδιο και με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, Πέτρο Σάββα, με τον οποίο τα έσπασαν όταν αυτός αποχώρησε για να έρθει στην ΑΕΛ.

Τώρα με τον Σοφοκλέους δεν υπήρξαν ποτέ οι καλύτεροι φίλοι. Το 2012 μετά το πρωτάθλημα της ΑΕΛ, η σχέση τους έφτασε στο χειρότερο δυνατό επίπεδο. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που ο πρόεδρος των Λεόντων αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία του.

Λίγα χρόνια μετά οι δύο άντρες φαίνεται να έβαλαν νερό στο κρασί τους. Αμφότεροι, άτομα με ισχυρή προσωπικότητα, δύσκολα ο ένας αποδέχεται τον άλλο. Είναι όμως πλέον και οι δύο πιο ώριμοι, καταφέρνοντας να δημιουργήσουν μια σχέση που εύκολα χαρακτηρίζεται «επαγγελματική».

Ο 49χρονος τεχνικός δύσκολα αποδέχεται κάποιον πάνω από το κεφάλι του. Αυτό μάλλον είναι και ο λόγος που ο εκάστοτε εργοδότης του, δεν αντέχει τη συνεργασία και του δείχνει την πόρτα εξόδου μολονότι γνωρίζει πόσο ικανός είναι.

Αν κιόλας εμπλακεί και το οικονομικό κομμάτι, τότε δύσκολα τα βάζεις μαζί του. Σίγουρος για τη δουλειά του, ο Πάμπος απαιτεί τα χρήματα που ο ίδιος θεωρεί ότι αξίζει. Άμα δεν… τότε ανοίγει την πόρτα εξόδου και φεύγει. Κάτι τέτοιο έγινε και με την Εθνική ομάδα, από την οποία αποχώρησε όταν η ηγεσία δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του.

Εν ολίγοις τον συμπαθείς ή όχι, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να παραδεχθείς την ικανότητά του. Γιατί όπου έχει πάει, πέτυχε απόλυτα. Φιλόδοξο άτομο, το όνειρό του είναι να εργαστεί σε χώρα του εξωτερικού. Απομένει να δούμε αν θα το καταφέρει και αυτό…

Δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (ημ. 11/12)

ΑΕΛ: Τελευταία Ενημέρωση