Κάθε πρεμιέρα μιας αγωνιστικής περιόδου, ιδιαίτερα όταν αυτή συνοδεύεται από υψηλές προσδοκίες, κρύβει τις δικές της παγίδες. Στην περίπτωση της ΑΕΚ και τον επερχόμενο αγώνα με την Λίνκολν από το Γιβραλτάρ στις 29 Ιουνίου, υπάρχουν περισσότεροι από έναν λόγοι που προσδίδουν σιγουρία και περιθωριοποιούν το σενάριο της υποτίμησης.
Το μεγαλύτερο όπλο των κιτρινοπράσινων είναι το υψηλό επίπεδο ομοιογένειας μιας και δεν αναμένεται κάποιο από τα νέα αποκτήματα να πάρει φανέλα βασικού ή έστω σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Σαφώς και υπάρχουν τα περιθώρια ώστε οι νέες προσθήκες να μπουν στο πνεύμα της ομάδας και να αφομοιώσουν τα θέλω του Ιμανόλ Ιδιακέθ, με το περσινό Ευρωπαϊκό οδοιπορικό να χαρακτηρίζεται ως ιδανικό υπόδειγμα.
Πλην του Ρούμπεν Μίνιο ο οποίος είχε πάρει αναγκαστικά φανέλα βασικού για να αναπληρώσει το κενό του Τόνιο Ραμίρες, οι Χαραλαμπίδης, Ακοράν και Τρουγιόλς, μπήκαν σταδιακά στον αγωνιστικό χώρο κερδίζοντας όλο και περισσότερα αγωνιστικά λεπτά. Από εκεί και πέρα, το γεγονός ότι ο πρώτος αγώνας διεξάγεται στην Κύπρο και σε ένα γήπεδο που πλέον έχει περάσει προ πολλού το στάδιο προσαρμογής, η ΑΕΚ δεν μπορεί παρά να έχει το πάνω χέρι.
Στο παιχνίδι βεβαίως είναι και οι καιρικές συνθήκες στις οποίες οι ποδοσφαιριστές του Ιμανόλ Ιδιακέθ είναι πλέον συνηθισμένοι, σε αντίθεση με τον αντίπαλο που αναμένεται να συναντήσει ένα πρωτόγνωρο σκηνικό.
