ΜΑΡΙΝΟΣ ΣΑΤΣΙΑΣ: Πλησιάζει η ώρα της επιστροφής του

Ο αρχηγός του ΑΠΟΕΛ Μαρίνος Σατσιάς, έχει εδώ και δύο εβδομάδες εντατικοποιήσει την αποθεραπεία του. Ο δυναμικός ποδοσφαιριστής, πάει πολύ καλά και δείχνει αποφασισμένος να επανέλθει σε χρόνο ρεκόρ στα γήπεδα. Ο Αύγουστος θα είναι για τον Μαρίνο περίοδος πολύ σκληρής δουλειάς. Αν όλα πάνε καλά, θα τεθεί στην διάθεση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς προς το τέλος Σεπτεμβρίου, πέντε περίπου μήνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του στον επαναληπτικό αγώνα κυπέλλου με την Ομόνοια. Ο Σατσιάς παρακολουθεί καθημερινά όλες τις προπονήσεις, αλλά και όλες τις δραστηριότητες του ΑΠΟΕΛ. Δηλώνει μάλιστα πολύ αισιόδοξος για την χρονιά που άρχισε.

Ο διεθνής μέσος έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη στην τελευταία έκδοση του περιοδικού «ΑΠΟΕΛ FC». Αναδημοσιεύουμε το μεγαλύτερο κομμάτι της, για όσους δεν έτυχε να την διαβάσουν!

Ξεκινώ με το αυτονόητο. Μαρίνο, πότε επιστρέφεις στο γήπεδο;
Υπολογίζω πέντε μήνες από τον καιρό που χτύπησα, τουλάχιστον έτσι μου είχαν πει οι γιατροί. Φυσικά αυτό εξαρτάται από το αν θα πάνε όλα καλά κι αν δεν υπάρξει κάποιο άλλο πρόβλημα πάνω στο πόδι. Απ’ εδώ και πέρα είναι και θέμα συγκυριών και τύχης. Εγώ, προσωπικά, με βλέπω να επιστρέφω μέσα του Οκτώβρη, το πολύ τέλος του Οκτώβρη.

Πως ένιωσες όταν σου είπε ο γιατρός το πόρισμα και ότι φυσικά θα έμενες και πάλι εκτός για μεγάλο διάστημα;
Να σου πω την αλήθεια, το κατάλαβα από την ίδια ώρα (στο γήπεδο) ότι είχα πάθει μεγάλη ζημιά και σοκαρίστηκα.

Είχες τραυματιστεί ξανά πριν από 3 χρόνια. Εντούτοις, κατάφερες να επανέλθεις δριμύτερος, κάνοντας μάλιστα δύο πολύ καλές χρονιές. Από πού αντλείς δύναμη σε τέτοιες περιπτώσεις;
Από την οικογένεια, τα άτομα που είναι δίπλα σου και σε υποστηρίζουν και κυρίως από τη θέληση να επιστρέψεις όσο γίνεται πιο δυνατός. Κάποτε, οι τραυματισμοί σου κάνουν και καλό, αφού μετά από έναν τέτοιο επιστρέφεις στα γήπεδα πιο δυνατός.

Σε τέτοιες περιπτώσεις επικαλείσαι και τον Θεό;
Βέβαια. Όταν έχεις να κάνεις με την υγεία σου, επικαλείσαι τα πάντα.

Κρατάς κακία στον Μ’Γκούνι για τον τραυματισμό; Του είχες ζητήσει το λόγο αμέσως μετά τη φάση;
Όχι βέβαια. Ήταν μια δύσκολη φάση, μια δύσκολη στιγμή. Πιστεύω ότι δεν ήταν σκοπός το να με χτυπήσει. Ήταν και για κείνον μια δύσκολη στιγμή, αφού όταν χτυπάς κάποιον και του προκαλείς σοβαρό τραυματισμό, ούτε εσύ ο ίδιος δεν αισθάνεσαι καλά. Μετά το παιχνίδι με πήρε τηλέφωνο, ήρθε και στο νοσοκομείο που ήμουν και αυτό τον τιμά.

Τι είπατε στο Ιπποκράτειο;
Όταν ήρθε να με δει στο νοσοκομείο, μου είπε περισσότερες φορές από δέκα ότι απολογείται, ότι δεν το ήθελε, ενώ μου έφερε και ανθοδέσμη.

Ορισμένοι οπαδοί των αντίπαλων ομάδων, συχνά σε κατηγορούν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι διαμαρτυρίες σου στους διαιτητές είναι υπερβολικές, ακόμα και όταν έχεις άδικο. Τι τους απαντάς;
Δεν νομίζω ότι διαμαρτύρομαι όταν έχω άδικο, αν και θα έλεγα ότι αυτό που λες (με τις διαμαρτυρίες) δεν είναι και το καλύτερό μου. Προσπαθώ σιγά-σιγά να το αποφύγω, γιατί όντως είναι άσχημη συνήθεια. Φέτος, πιστεύω ότι μετά το παιχνίδι με τον Απόλλωνα, ηρέμησα πάρα πολύ και σταμάτησα να διαμαρτύρομαι όπως παλιά. Γι’ αυτό, σημαντική ήταν η βοήθεια του προπονητή μου. Μου είχε μιλήσει και με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τα λάθη μου και να αλλάξω κάποια πράγματα, που (να σου πω την αλήθεια) δεν είναι και του χαρακτήρα μου.

Εκτός από τις αντιδράσεις του κόσμου στην κερκίδα, τι άλλο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά έναν ποδοσφαιριστή μέσα στο γήπεδο;
Αν με ρωτούσες πριν από 6-7 χρόνια, θα σου έλεγα ότι ο κόσμος παίζει μεγάλο ρόλο. Από τη στιγμή όμως, που έφτασα σε μια ώριμη ποδοσφαιρικά ηλικία, σου λέω ότι το μόνο που θα με επηρέαζε είναι η κακή μου απόδοση. Την κατάσταση με την γκρίνια του κόσμου τη συνήθισα. Είναι φυσικό, όταν μάλιστα η ομάδα είναι μια πάνω και μια κάτω, αυτό ισχύει για όλες τις μεγάλες ομάδες. Από την άλλη, όμως, πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό το πράγμα δεν πρέπει να έχει συνέχεια. Έκανε ένα κακό παιχνίδι; Ok, άφησε το στο παρελθόν και συνέχισε.

Με το δυναμικό της ομάδας φέτος, πόσο αισιόδοξοι είσαστε στην Ευρώπη και πόσο εφικτό είναι να επαναληφθεί η ευρωπαϊκή πορεία της περιόδου ’02-’03;
Πιστεύω ότι πήραμε αρκετούς και αξιόλογους ποδοσφαιριστές, αν και δεν μπορώ να έχω καθαρή εικόνα, αφού δεν ήμουν μαζί με την ομάδα στην προετοιμασία. Πιστεύω ότι ο προπονητής έκανε τις πρέπουσες κινήσεις, όπου υπήρχε κενό στην ομάδα το συμπλήρωσε και ότι θα είμαστε και φέτος πολύ δυνατοί, όπως γίνεται τουλάχιστον στα δέκα τελευταία χρόνια, που είμαστε μεταξύ πρώτης και δεύτερης θέσης. Σε ότι αφορά τώρα στην Ευρώπη, βλέπουμε προς το παρόν το παιχνίδι που έχουμε μπροστά μας με την ομάδα των Σκοπίων. Μια ομάδα που πιστεύω ότι κατά 80% θα κερδίσουμε, αν παίξουμε σωστά και πειθαρχημένα. Το μετά, εξαρτάται πολύ και από τις κληρώσεις.

Τι λείπε από τις κυπριακές ομάδες και δεν καταφέρνουν να περάσουν στους ομίλους;
Η χαλάρωση που δείχνουμε σε κάποια σημεία. Θυμάστε τι έγινε πέρσι. Κερδίσαμε με 2-0 στη Λευκωσία και νομίσαμε ότι περάσαμε. Από την άλλη, βέβαια, είναι και το χρονικό διάστημα που κάνουμε την προετοιμασία. Για παράδειγμα, όταν παίζαμε στην Ευρώπη πέρσι, η Μπάτε είχε ήδη παίξει 15 παιχνίδια στη Λευκορωσία και συνεπώς ήτα πιο έτοιμη. Το ότι δεν έχουμε παιχνίδια πάνω μας είναι πρόβλημα.

Με τι ισοδυναμεί μια είσοδος του ΑΠΟΕΛ ή οποιασδήποτε άλλης ομάδας στους ομίλους;
Κατ’ αρχάς, είναι ένα όνειρο που κάθε ποδοσφαιριστής θέλει να ζήσει. Από εκεί και πέρα είναι και τα μεγάλα εισοδήματα που θα έχει η ομάδα, αν και στις μέρες μας βλέπουμε ότι οι ομάδες έχουν λεφτά. Όλοι είδαμε πόσα λεφτά έδωσε φέτος η Ομόνοια. Ειδικά στο Champions League, μιλούμε για 400-500 χιλιάδες λίρες κατά μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι, συν 100 χιλιάδες ευρώ για κάθε βαθμό που κερδίζεται. Πολλά τα πλεονεκτήματα, λεφτά από τις διαφημίσεις, ακριβότερα εισιτήρια… Απ’ αυτή την ιστορία έχεις μόνο να κερδίσεις. Αν και στο ΟΥΕΦΑ τα πράγματα είναι πιο ήπια, υπάρχουν κι εκεί αρκετά λεφτά.

Με βάση τις μετεγγραφές που έγιναν φέτος στην Κύπρο, ποια πιστεύεις ότι θα είναι η κυριότερη αντίπαλος του ΑΠΟΕΛ στο πρωτάθλημα;
Κάτι που λέω πάντα είναι ότι οι μεγάλες ομάδες δεν φοβούνται κανέναν αντίπαλο. Είδαμε σε πολλές περιπτώσεις, μεγάλες ομάδες να κερδίζουν τα ντέρμπι, αλλά να χάνουν από τις λεγόμενες μεσαίες ή αδύνατες ομάδες και να χάνουν στο τέλος το πρωτάθλημα. Το σημαντικό είναι ότι κάνουμε εμείς, ως ΑΠΟΕΛ. Οι πρωταγωνιστές πιστεύω ότι θα είναι και πάλι οι ίδιοι. ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση και Ομόνοια. Το μόνο που φοβάμαι είναι ο κακός μας εαυτός και όχι οι αντίπαλοι.

Ίσως να μην περίμενα να μου απαντήσεις κάτι άλλο, σίγουρα όμως κάτι θα μπορείς να μας πεις απ’ αυτά που συζητάς και με τους συμπαίκτες σου, για τις μετεγγραφές που έγιναν.
Απ’ ότι φαίνεται, η Ομόνοια προσπαθεί να φτιάξει μια ισχυρή ομάδα. Αυτό όμως θα το δείξει ο χρόνος. Δεν μπορείς για παράδειγμα να φέρνεις 20 παίκτες αξίας και να περιμένεις από τον ίδιο χρόνο να πάρεις πρωτάθλημα. Σίγουρα θα είναι μέσα στους πρωταγωνιστές, όπως και η Ανόρθωση.

Ο Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης, από φέτος θα είναι και επίσημα το δεκάρι του ΑΠΟΕΛ. Ο ιθύνων νους της ομάδας. Θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε ως έναν καινούργιο ηγέτη για την ομάδα;
Είναι σίγουρα ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής. Αν και πέρσι ήρθε στο μέσο και δεν ήταν και στα καλύτερά του, πιστεύω ότι ένας καλός Κωνσταντίνος, θα βοηθήσει πολύ την ομάδα μου. Στον Κωνσταντίνο Χαραλαμπίδη δεν βασίζεται μόνο ο προπονητής, αλλά κι εμείς οι συμπαίκτες του και όλος ο κόσμος.

Ποιοι από τους παλιούς ηγέτες του ΑΠΟΕΛ σε βοήθησαν όταν πήγες στο ΑΠΟΕΛ σε ηλικία 17 χρόνων;
Σίγουρα με βοήθησε ο Γιάννος Ιωάννου, όσο κι αν ακούγεται παράξενο ο «τρελός» Άντρος Πετρίδης, αν και κάποιες φορές δεν μπορούσες καν να του μιλήσεις, ο Λούκας Χατζηλούκας, ο Γιώργος Χριστοδούλου, ο οποίος ήταν χρυσός άνθρωπος…

Πως βλέπεις τη νέα τάξη πραγμάτων στον αιώνιο αντίπαλο; Αν δεν κάνω λάθος, στο ρόστερ της Ομόνοιας υπάρχουν ήδη 11 καινούργιοι μεσοεπιθετικοί. Αυτό μπορεί να είναι και αρνητικό στο τέλος της ημέρας;
Αυτό είναι θέμα του προπονητή τους. Το πώς θα καταφέρει να οργανώσει την ομάδα του. Προσωπικά δεν με νοιάζει τι κάνει η Ομόνοια. Αν θέλουν ας πάρουν 30 μεσοεπιθετικούς. Όπως λέμε και στην Κυπριακή, «κκελλέ δική τους».

Πως είδες τον καινούργιο τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος;
Πιστεύω ότι αδικείται ο πρώτος. Δεν γίνεται να τερματίζεις πρώτος στην κανονική διάρκεια και στο τέλος να χάνεις το πρωτάθλημα στους ομίλους, είτε από συγκυρίες, είτε από τραυματισμούς, είτε από την κούραση. Έπρεπε, κατά την άποψή μου, να γίνεται όπως και σε άλλες χώρες. Ο πρώτος είναι πρώτος, ο τελευταίος είναι τελευταίος και όλοι οι άλλοι ας παίζουν σε γκρουπ για να διεκδικούν έξοδο στην Ευρώπη, μια προνομιούχα θέση για το χρηματικό ποσό ή την παραμονή στην κατηγορία.

Τι θα σε συνάρπαζε περισσότερο στο φετινό πρωτάθλημα; Να δημιουργήσετε από νωρίς μια ψαλίδα ασφαλείας, με τους βασικούς ανταγωνιστές σας, ή να οδεύετε μαζί μέχρι τέλους και τελικά να κόψετε εσείς πρώτοι το νήμα;
Δεν έχει σημασία τι με συναρπάζει. Εγώ είμαι επαγγελματίας, θέλω να παίρνω το πρωτάθλημα, τα λεφτά μου και να ικανοποιώ τον κόσμο.

Είναι αλήθεια ότι με την κάθοδο των κοινοτικών στην Κύπρο, υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός για μια θέση στην ενδεκάδα. Αναπόφευκτα κάποιοι θα μείνουν εκτός και θα ενοχληθούν, ίσως και θα δημιουργήσουν τις λεγόμενες «κλίκες». Έχεις παρατηρήσει ποτέ στο παρελθόν τέτοια φαινόμενα στην ομάδα, και αν ναι, πως ενήργησες;
Όντως είναι μεγάλο πρόβλημα, αν και τα πράγματα θα αλλάξουν από φέτος, αφού η ΚΟΠ αναγκάζει τις ομάδες να έχουν 9 Κυπρίους μέσα στην ομάδα, άσχετα αν παίζουν ή όχι. Υπάρχουν αρκετά καλοί Κύπριοι παίκτες με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον Χριστοφή, που πήγε στην Ομόνοια για ένα εκατομμύριο. Το αν υπάρχουν τα φαινόμενα που είπες, ναι θα πω ότι υπάρχουν. Αν για παράδειγμα φέρεις αρκετούς κοινοτικούς και ειδικά από την ίδια χώρα, σίγουρα θα δημιουργήσουν ένα δικό τους κλίμα. Στην δική μου ομάδα, πάντως δε είδα τέτοιο πράγμα. Πήγε να γίνει λίγο πέρσι, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Πιστεύω όμως ότι είναι και φυσιολογικό. Οι Κύπριοι να κάνουν παρέα με τους Κυπρίους, οι Έλληνες με τους Έλληνες, οι Πορτογάλοι με τους Πορτογάλους. Τραβάς με αυτούς που μπορείς να εκφραστείς καλύτερα. Το θέμα είναι να μην γίνεται και μέσα στο παιχνίδι. Αν ξεκινήσεις να λες ότι ένας είναι Πορτογάλος και δεν θα του πασάρω ή ο άλλος είναι Ρουμάνος και δεν θα πασάρω ούτε σ’ αυτόν, τότε δεν έχεις ομάδα. Έχεις ένα καφενέ.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι χάθηκαν κάποια νέα ταλέντα του ΑΠΟΕΛ, λόγω της κατάστασης με τους κοινοτικούς;
Ένας παίκτης, που κατά την προσωπική μου άποψη αδικήθηκε, είναι ο Γιώργος Ελευθερίου. Του δόθηκαν οι ευκαιρίες, τις άρπαξε, αλλά δυστυχώς κάποιοι δεν τον είδαν με τον καλύτερο φακό που θα μπορούσαν. Βέβαια, θα πουν κάποιοι ότι αν είναι καλός θα παίξει. Μακάρι να δείξει την αξία του και να επιστρέψει στο ΑΠΟΕΛ. Οι καλοί ποτέ δεν χάνονται. Να αναφέρω πάντως ότι ο τωρινός προπονητής μας, ενδιαφέρεται αρκετά για τους νεαρούς και επενδύει πάνω τους. Στον Οικονομίδη, τον Κυριάκου, τον Παναγιώτη, τον Αντωνιάδη…

Στον ΑΠΟΕΛ ξεκίνησες ως επιθετικό χαφ, αργότερα έπαιξες για λίγο ως δεξί χαφ-μπακ και τελικά καθιερώθηκες ως αμυντικό χαφ. Πόσο εύκολη ήταν η προσαρμογή στην εκάστοτε θέση και ποια από αυτές σε αντιπροσωπεύει περισσότερο;
Ναι μεν είναι δύσκολο αλλά είναι και δελεαστικό, αφού οι προπονητές προτιμούν τους παίκτες που μπορούν να παίξουν σε αρκετές θέσεις. Σε ότι αφορά στο δεύτερο ερώτημα, θα έλεγα ότι η τωρινή μου θέση με αντιπροσωπεύει 100%. Είναι μια θέση για την οποία όλοι οι προπονητές γυρεύουν ποδοσφαιριστές με πνευμόνια, δύναμη και πάθος.

Τα καθήκοντά σου είναι περισσότερο αμυντικά. Αν ποτέ σε καλούσαν να αγωνιστείς στην επίθεση, πιστεύεις ότι θα μπορούσες να ανταπεξέλθεις; Και μιλώ για ουσία. Γκολ.
Δεν έχω τα προσόντα να βάλω εύκολα γκολ και επίσης δεν ξέρω να παίξω στη θέση του επιθετικού. Αν μου πει, όμως ο προπονητής μου να παίξω ένα–δύο παιχνίδια, θα το κάνω. Ακόμα και τερματοφύλακας να μου πει να παίξω, θα το κάνω.

Ως αρχηγός, είναι φυσικό ότι έχεις αρκετές ευθύνες. Φαντάζομαι ότι οι συμπαίκτες σου συζητούν μαζί σου ακόμα και τυχόν προβλήματα που έχουν. Τι είδους προβλήματα μπορεί να απασχολούν έναν ποδοσφαιριστή;
Το πιο σύνηθες πρόβλημα που συζητούν μαζί μου είναι το οικονομικό (πότε θα πληρωθούμε ή γιατί άργησαν τα λεφτά). Ακόμα και για τα οικογενειακά του μου είχαν μιλήσει κάποιοι συμπαίκτες μου.

Ήρθες στον ΑΠΟΕΛ το ’95. Μέσα σ’ αυτά τα 13 χρόνια, ποια χρονιά θυμάσαι πιο έντονα και ποια χρονιά θέλεις οπωσδήποτε να ξεχάσεις;
Το 2001, όταν πήραμε το πρωτάθλημα έπειτα από μια άγονη εφταετία, ήταν πιστεύω, μια από τις καλύτερες χρονιές. Το ίδιο και η χρονιά που κάναμε την εντυπωσιακή πορεία στην Ευρώπη, που αν γίνονταν οι όμιλοι του ΟΥΕΦΑ από εκείνη την χρονιά – ένα χρόνο νωρίτερα δηλαδή – ο ΑΠΟΕΛ θα είχε γράψει ιστορία. Η πιο άσχημη στιγμή μου είναι σαφώς η πιο πρόσφατη. Όταν χτυπάς σοβαρά, θέλεις σίγουρα να ξεχνάς τη χρονιά. Βέβαια, θέλω να ευχαριστήσω τον κόσμο και τους συμπαίκτες μου, που μου αφιέρωσαν το φετινό κύπελλο.

Και σε θέμα απόδοσης, ποιες θεωρείς καλές χρονιές;
Σίγουρα, τις δύο χρονιές που ακολούθησαν τον πρώτο μου σοβαρό τραυματισμό στους χιαστούς και προηγήθηκαν του τωρινού. Πέρσι και φέτος δηλαδή.

Αν και είναι νωρίς να μιλούμε για κρεμασμένα παπούτσια, εντούτοις θα ήθελα να μου πεις αν έχεις σκεφτεί ποτέ πως θα εξασφαλίσεις το μέλλον σου;
Ήδη κάνω κάποιες κινήσεις. Θα μου άρεσε πολύ να ασχοληθώ με παιδιά, να γίνω δηλαδή προπονητής σε Ακαδημίες.

Ποια ήταν η πιο δελεαστική πρόταση που δέχθηκες από άλλην ομάδα;
Ήταν από κυπριακή ομάδα, πριν από δύο χρόνια. Αν και τα λεφτά ήταν περισσότερα από αυτά που έπαιρνα στον ΑΠΟΕΛ, αποφάσισα τελικά να μη φύγω. Είμαι σε μια ομάδα που πρωταγωνιστεί, ο περισσότερος κόσμος με αγαπά, είμαι ο αρχηγός της ομάδας. Μέτρησα όλα αυτά και κατέληξα σε αυτό που έλεγε η καρδιά μου.

Περίγραψε μου μια συνηθισμένη μέρα σου.
Ξυπνώ πρωί για να πάρω τα παιδιά στο σχολείο και μετά, αν δεν έχω κάτι να κάνω ή αν δεν έχουμε προπόνηση, μπορεί να ξαναρίξω κανένα υπνάκο μέχρι τις 10-11, αφού ο ύπνος και η ξεκούραση είναι πολύ σημαντικά. Αν όχι, μπορεί να ασχοληθώ με κάτι στο σπίτι ή να πάω στην καφετερία (συχνάζει στο Monaco cafe) λίγο πριν από το μεσημέρι για καφεδάκι με φίλους. Το μεσημέρι παίρνω τα παιδιά στο σπίτι και τρώμε όλοι μαζί όπως όλες οι οικογένειες, πλην της γυναίκας μου που δουλεύει. Το απόγευμα προπόνηση και το βράδυ και πάλι πίσω στο σπίτι με τα παιδιά. Γενικά, δεν μου αρέσει να βγαίνω έξω. Αν θα βγούμε θα βγούμε όλη η ομάδα μετά το παιχνίδι ή στις αρχές της βδομάδας.

Φαντάζομαι, θα βλέπεις πολύ ποδόσφαιρο από την τηλεόραση. Ποιο πρωτάθλημα σου αρέσει και γιατί;
Μου αρέσει το αγγλικό πρωτάθλημα, αφού υπάρχει αρκετή δύναμη αλλά και τέχνη συνάμα, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Είναι συναρπαστικό και απρόβλεπτο.

Θα ήθελες να παίξεις στην Αγγλία;
Σίγουρα, το όνειρό μου είναι να παίξω εκτός Κύπρου. Δεν μας πήραν τα χρόνια και ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Εγώ πάντοτε παραδειγματίζομαι από τον Σίνισα Γκόκιτς, που στα 34 του έφυγε και πήγε μετεγγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, κάνοντας τις καλύτερές του χρονιές στα 36 του.

Τι σου έκανε εντύπωση στο φετινό Euro;
Το ποδόσφαιρο που έπαιξε η Ρωσία, πράγμα που μπορούσα να διανοηθώ βλέποντας τις ρωσικές ομάδες κυρίως στα ευρωπαϊκά κύπελλα, οι Ολλανδοί και φυσικά η απογοητευτική εμφάνιση της Ελλάδας.

Τι δεν είχε φέτος η Ελλάδα σε σχέση με πριν από 4 χρόνια;
Τύχη και τσαμπουκά.

Κάποιοι πάντως λένε ότι η ομάδα του ’04 κατάντησε γκέτο. Θέλω ένα σχόλιο πάνω σ’ αυτό.
Ένας προπονητής δεν μπορεί να αλλάξει μια ομάδα από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν είναι οι ίδιοι παίκτες που έκαναν την εκπληκτική πορεία στα προκριματικά του Euro; Τι έγινε δηλαδή; Γέρασαν μέσα σε έξι μήνες; Αυτά τα παραμύθια τα λένε κάποια που θέλουν να νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα.

Ένα μήνυμα στους «πορτοκαλί»;
Ακούω δεξιά και αριστερά ορισμένους οπαδούς μας να λένε «αμάν η Ομόνοια, αμάν ο ένας και αμάν ο άλλος». Ο κόσμος μας πρέπει να είναι αισιόδοξος και να έρθει κοντά στην ομάδα, γιατί ο ΑΠΟΕΛ θα είναι και φέτος εκεί. Θα έχουμε καλύτερη πορεία απ’ ότι πέρσι και αυτό συνεπάγεται πρωτάθλημα.

Δημοσίευση: Δευτέρα 04-08-2008 12:34